Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

Αντιδράσεις στην παρουσίαση - ηλικία

Σε διάφορα ΜΜΕ, αλλά και ιστολόγια, επισημάνθηκε (με ειρωνικό μάλιστα τρόπο) η ηλικία κάποιων από τους βασικούς συντελεστές της "Δράσης" - και τέθηκε το ερώτημα: πώς μπορεί να προκύψει το νέο από ανθρώπους που βρίσκονται στην έβδομη ή όγδοη δεκαετία της ζωής τους;

Το ερώτημα αυτό είναι παραπλανητικό, και μάλιστα σε δύο επίπεδα. Εν πρώτοις, επικεντρώνεται σε κάποιους από τους συντελεστές και αγνοεί αρκετά μέλη της καινούργιας κίνησης, τα οποία παίζουν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ταυτότητας και της πολιτικής της, που είναι αρκετά νεώτερα σε ηλικία (Χαρίδημος Τσούκας, Βάλια Λέστου, Αντύπας Καρίπογλου, Τάσος Αβραντίνης κ.λπ.). Κατά δεύτερον, ζητεί να μην εξετάσουμε καν τις ιδέες που οι άνθρωποι αυτοί, έστω και οι μεγάλοι σε ηλικία, έχουν συνεισφέρει στην πολιτική συζήτηση. Ιδέες καινοτόμες και διορατικές - ενώ από τους επικεφαλής των σημερινών κομμάτων της Βουλής ο λόγος που αρθρώνεται είναι απαρέγκλιτα πεπαλαιωμένος και επαναλαμβανόμενος, γεμάτος από στερεότυπα, χωρίς να αναζητεί λύσεις για τον τόπο, αλλά επιδιώκοντας λίγους ακόμη πόντους στην πολιτική αρένα. Είναι οι σχολιαστές αυτοί περισσότερο ευνοϊκά διακείμενοι στα όσα εξαγγέλλει ο κ. Τσίπρας, επί παραδείγματι, λόγω του νεαρού της ηλικίας του; Ο παλαιοκομματικός, γεμάτος συνθηματολογία λόγος του εκφράζει το "νέο", ενώ προτάσεις του κ. Μάνου, όπως αυτή, μυρίζουν ναφθαλίνη;

Πραγματικά, αν κάποιος θέλει να κοιτάξει και να κρίνει επιφανειακά, χωρίς να μπει στον κόπο είτε να εξετάσει την πολιτική πορεία των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στη "Δράση" είτε τις προτάσεις που η "Δράση" θα εισφέρει από εδώ και πέρα στο δημόσιο διάλογο, μπορεί να αρκεσθεί στην επισήμανση της ηλικίας όσων είχαν την πρωτοβουλία για τη συγκρότησή της. Αν όμως έχει την υπομονή να πληροφορηθεί και στη συνέχεια μπει στον κόπο να εξετάσει τι πολιτικές υποστηρίζει η "Δράση", θα διαμορφώσει οπωσδήποτε μια περισσότερο αντικειμενική κρίση. Και, εάν τις ελέγξει με βάση την κοινή λογική, έχουμε την πεποίθηση ότι θα τις κρίνει και ευμενώς.

6 σχόλια:

  1. Από το 2004 στη χώρα μας έχουμε ιστορικά τους νεώτερους ηγέτες τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση. Έχουμε δει τα κατορθώματά τους: αναποτελεσματικότητα, κομματισμός, διαφθορά, ανυπαρξία σχεδιασμού και πολιτική του ποδαριού υπαγορευόμενη απόλυτα από τις δημοσκοπήσεις.

    Φτάνει πια με τους επαγγελματίες πολιτικούς! Έχουμε ανάγκη από ανθρώπους που έχουν ως μοναδικό κίνητρο τη διάθεση για προσφορά.

    Το γεγονός άλλωστε ότι κάποιος σε ηλικία 70 χρονών έχει ακόμη ελπίδα και (συν)ιδρύει νέο πολιτικό φορέα, αποτελεί ένδειξη για το γνήσιο ενδιαφέρον του για προσφορά στον τόπο.

    Και για να εξηγούμαι, δεν έχω καμία σχέση με το νέο κόμμα (έμαθα την ύπαρξή του μόλις την περασμένη Κυριακή), είμαι 30 χρονών και ιδιωτικός υπάλληλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το γεγονός ότι η Δράση υφίσταται συντονισμένη επίθεση με περισσή κακεντρέχεια και με επιχειρήματα "καφενείου", ήδη από την πρώτη μέρα, αναδεικνύει τη μεγάλη χρησιμότητα -και τη δυναμική- αυτής της πολιτικής κίνησης.
    Η Δράση έχει απέναντί της την αντί-δραση του Συστήματος. Οι μάσκες πέφτουν, οι ψευτο-προοδευτικοί αποκαλύπτονται!
    Να χαίρεστε τα νιάτα σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή επιτυχία και μην ακούτε τις Κασσάνδρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πρέπει να προσπαθήσετε αρκετά για να αλλάξετε την εικόνα στην κοινωνία περί φιλελευθερης αντίληψης των πραγμάτων.
    Απαιτείται η εφαρμογή της Ορθολογικής Πολιτικής προσέγγισης που μεταφράζεται σε μια εποχή Νέας Συλλογικότητας.
    Η ελληνική κοινωνία των 2/3 και κυρίως αυτή των χαμηλόμισθων εργαζομένων ,των βιοπαλαιστών μικρεμπόρων/ατομικών επιχειρηματιών, απαιτεί σύγχρονες πολιτικές παρεμβάσεις ,ρεαλιστικές αλλά ταυτόχρονα εναλλακτικές.
    Οι συνταγές της Κομισιον -περιοριστικές ''οδηγίες'' δηλαδή- μπορούν να φιλτραριστούν, να διαχειριστούν κατάλληλα( οχι ως πειθαναγκασμοί ,ντιρεκτίβες συμμόρφωσης ,αλλά ως ''οδηγοί'' ,σε επίπεδο στρατηγικής κατεύθυνσης της Οικονομιας, σε επίπεδο νέο μίγματος Οικονομικής Πολιτικής.
    Πιο απλά: η Ελληνική Οικονομία χρειάζεται πλέον να ενσωματώσει στην ταυτότητα της,ως βασική παράμετρο διαμόρφωσης τάσεων, και την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα ,που επιβάλλει την ανθρώπινη αντίληψη διαχείρησης των αριθμών και των δημοσιονομικών μεγεθών.
    Δεν χρειάζεται να καταφύγουμε στις περιβόητες ,κενές περιεχομένου, ρητορείες : μεταρρυθμίσεις, ανατροπές, ρήξεις, τομές, και λοιπές καραμέλες που μοιάζουν με πανάκεια( σχεδόν πέτυχαν να τις μυθοποιήσουν, μέσω γκεμπελικής μεθόδου επανάληψης..)
    Χρειάζεται να δίνουμε όνομα στα καθημερινά κοινωνικά προβλήματα και να ποσοτικοποιούμε τα οικονομικα απαιτούμενα σχέδια επίλυσης τους, με δημιουργική/ ποιοτική διαχείριση( behavioral targeting, macro/micro factors, non-profit strategic planning) χωρίς να επιχειρηματικοποιήσουμε τον τρόπο οργάνωσης και διοίκησης, ουτε καν την δημοσιονομική διαχέιριση της χώρας.
    Πρέπει να κατανοήσετε οτι επιβάλλεται να συνθέσουμε την Πολιτική με την Οικονομική, ως επιστημονικά εργαλεία υψηλού επιπέδου ανάλυσης, ώστε να ανταποκριθούμε στην αναγκαία για την εποχή τεχνογνωσία αναδιανομής πλούτου και βιώσιμης ανάπτυξης.
    Σκανάρετε την Ελληνική επιστημονική κοινότητα και βρείτε διαχειριστές με κοινωνική ευαισθησία, βρείτε ανθρώπινο δυναμικό που θα αντιμετωπίσει τις δομικές ανισορροπίες του ελληνικού πολιτικού συστήματος και τις λειτουργικές στρεβλώσεις της αγοράς και του οικονομικού παιγνίου των εποχών.
    Είναι η ώρα για αληθινή μεταρρυθμιστική δράση, η ώρα της παραγωγής συγχρονης πολιτικής ,η ωρα του σχεδιασμού κοινωνικών και οικονομικών πλάνων που μπορούν να συγκροτήσουν μια αξιόπιστη δομική παρέμβαση στην ελληνική πραγματικότητα.
    Οφείλουμε να συνδράμουμε ενεργά , με ρόλο και άποψη, σε οτι μας αφορά, σε οτι μας μοτιβάρει για δράση. Ο τόπος έχει ανάγκη απο την ενεργοποίηση ''ανένταχτων'' ατόμων με υψηλή αντίληψη οικονομικής, κοινωνιολογικής και διοικητικής οργάνωσης της χώρας.
    Ο τόπος έχει ανάγκη μιας προχωρημένης ρεφορμιστικής σύνθεσης απόψεων, απο πολίτες με άποψη.
    Σήμανε η ωρα της επιστημονικής αλλά και ταυτόχρονα πρακτικής παρέμβασης στην κοινωνία, της αποιδεολογικοποίησης των λύσεων και των δράσεων. Είναι οι καιροί τέτοιοι, που η αριστερή διανόηση πρέπει να συναντηθεί με την ρεαλιστική σοσιαλιστική και φιλελεύθερη αντίληψη των προβλημάτων.
    Οφείλουμε να εντάξουμε στους χώρους της πολιτικής δράσης μια καινούργια γενιά ανθρώπων ωστε να σχεδιάσουν τα αναχώματα και τις προτάσεις αποφυγής των συντηρητικών μονόδρομων του αύριο.
    Οφείλουμε να ανιχνεύσουμε στην κοινωνία όλους εκείνους που δεν γνώρισαν τις διαφορές δεξιάς/αριστεράς αλλά γνώρισαν τις διαφορές δράσης/αδράνειας, έργων/λόγων.
    Εκέινους που θέλουν να ενταχθούν αλλά δεν μπορούν να ρισκάρουν. Εκείνους που ξέρουν πώς να οργανώσουν μια σύγχρονη, δίκαιη και ανθρώπινη κοινωνία,για τίς επόμενες γενιές.
    Ηλίας Καραβόλιας(ekaravolias@yahoo.gr)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΥΓ. Eννοείται οτι είναι εντελώς αβάσιμη -εως γελοία- η επιχειρηματολογία περί ηλικίών και νέων ιδεών...Ημαρτον!

    Καλή επιτυχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό που επιβάλλουν οι στιγμές είναι, σε επίπεδο διαχείρισης και Οικονομικής Πολιτικής, συγκεκριμένο, για κάθε κοινωνία, κυρίως για την ελληνική, που ζει σε αναβρασμό και ανασφάλεια. Η συγκεκριμένη αναφορά, δεν παραπέμπει, παρά στο αυτονόητο: Επιβάλλεται μια επαναστατική θέσμιση ατομικών Φιλοδοξιών. Μια διαπίστευση ατομικής συνεισφοράς στον τόπο από αυτούς που θέλουν να χαράσσουν οικονομική πολιτική...
    Το φθηνό χρήμα, για νοικοκυριά, επιχειρήσεις, κράτη συνεπάγεται και υψηλό επίπεδο στρατηγικής διαχείρισης. Όχι ιδεολογικο-κομματικά προτάγματα και θεωρίες, αλλά... Μυαλά, Ικανότητες, Συνθετικούς Διανοητές της Πολιτικής Οικονομίας .
    Το φθηνό χρήμα, είναι παγίδα για τις κοινωνίες. Οι τραπεζίτες μπορούν να το διοχετεύσουν όχι για την ανάπτυξη, αλλά για την επιδείνωση της κρίσης, αφού αυτοί έχουν πλέον την κρατική προστασία όταν φθάσουν στα όρια του κινδύνου.
    Πρέπει αυτοί που χαράσσουν οικονομική πολιτική να αποτελούν μια «Ένωση Εγκεφάλων», Ένωση Διαβασμένων, Δοκιμασμένων, με διαχειριστικά αποτελέσματα σε κυβερνητικές θέσεις ή σε παραγωγικά πόστα ιδιωτικού ή κρατικού χώρου. Για να μην ξαναχρεωθούν οι κοινωνίες, όπως η ελληνική που παρασύρεται εύκολά στις Ακριβές Επιθυμίες, απαιτείται πλέον για την τύχη του τόπου να υπάρξει μια ..δικτατορία των Βιογραφικών!
    Δεν επιθυμώ να διαφεντεύομαι από ανθρώπους με αραχνιασμένες βιβλιοθήκες στα σπίτια τους. Δεν επιθυμώ να «εξουσιάζομαι» από «επαγγελματίες» Πολιτικούς.
    Επιθυμώ να με κυβερνούν Επιστήμονες της Οικονομίας και του Κοινωνικού Οφέλους. Επιθυμώ να γίνει κλειστό επάγγελμα, μη προσβάσιμο για τους «φελλούς», η πολιτική ενασχόληση. Και κυρίως η διαχείριση της Οικονομικής Πολιτικής.
    Επιθυμώ το αυτονόητο: να μην προσβάλλεται η νοημοσύνη μου από την ασυλία του τραπεζικού καρτέλ και των πολυεθνικών, αλλά να διαλέγω ικανούς ώστε να εποπτεύω τις Αξίες τους μέσα από το Αποτέλεσμα.
    Μπορεί να μην είμαι πολύ συγκεκριμένος, ομως δεν υπάρχει τίποτα πιο συγκεκριμένο σε αυτήν την περίοδο της οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας, από την επικίνδυνη παρουσία και επικράτηση των ανεύθυνων, στις υπεύθυνες θέσεις...
    Δράση σημαίνει να κάνουμε την Πολιτική, αναγκαία συνθήκη για την Κοινωνία ,λέγοντας αλήθειες...
    Π.χ. η παρατεταμένη ύφεση που φαίνεται να εξαπλώνεται ραγδαία και στην ελληνική κοινωνία, δυστυχώς θα βρει έναν ανέλπιστο σύμμαχο: την νεοελληνική επιχειρηματικότητα, για τη οποία καλό είναι να ξεσκονίσουμε και τα συγγράμματα της Ψυχαναλυτικής Θεωρίας!
    Πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι, οικογενειάρχες ή ακόμα και διαζευγμένοι με το βάρος της διατροφής, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και σχεδόν μηδενικές οικονομικές δυνατότητες( δηλαδή χωρίς ρευστότητα ή σημαντική περιουσιακή κατάσταση) υποθήκευσαν στις τράπεζες πολλά ,και προσδοκούσαν -δυστυχώς-πολύ περισσότερα.
    Μεγάλο μέρος του κοινωνικού συνόλου, εξακολουθεί να πέφτει θύμα -στην κυριολεξία- των μή ορθολογικών προσδοκιών κάποιων που επιθυμούν να πετύχουν στην ζωή. Δηλαδή να δείξουν ότι μπόρεσαν και αγόρασαν ακριβό αυτοκίνητο και σπίτι.
    Τυλιγμένες από την διαστροφική λογική της Eπιθυμίας του Δήθεν, αυτές οι προσδοκίες τροφοδοτούνται και παίρνουν οξυγόνο απο την μαγική κάνουλα της τραπεζικής πίστωσης.
    Το δάνειο και το πλαφόν των επιταγών, αποτελεί τον βασικό σύντροφο της καθημερινής αγωνίας επιβίωσης για μικρομεσαίους και ελεύθερους επαγγελματίες.
    Κάποιοι «εστήσαν» μπίζνα σε κλάδους υποτίθεται δυναμικούς και νομίζουν ότι θα επιβιώσουν. Κι ας είναι σε όλους τους κλάδους η επιβίωση θέμα τραπεζικής εξάρτησης. Μάζεψαν δίπλα τους «έμπιστα» στελέχη, νιώθοντας έτσι αφεντικά, αλλά δυστυχώς τους παρέσυραν και αυτούς στο όνειρο.
    Οι 6 στις 10 μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, μετά του 2000, έχουν βίο μικρότερο των 3 ετών(στοιχεία ΙΟΒΕ και Ινσ/του Επιχειρηματικότητας).Τι σημαίνει αυτό, πρακτικά; Εκτός των ιδιοκτητών μιας μικρομεσαίας εταιρείας ,πολλοί υπάλληλοι-συνεργάτες της, ψάχνουν γρήγορα νέες δουλειές, χρεώνονται γρήγορα και γκρεμίζουν όνειρα ,γάμους, οικογένειες.
    Το χειρότερο: Αρρωσταίνουν ψυχικά και βιολογικά και βρίσκονται χωρίς να το ξέρουν αντιμέτωποι με τον διαστροφικό πυρήνα της επιθυμίας για κέρδη και καταξίωση.
    Δεν είναι ακριβώς ο καρκίνος του χρήματος και το ηλίθιο κυνήγι του, ο μόνος παράγοντας ανορθολογισμού στα σχέδια ενός νεοέλληνα που επιχειρεί να στήσει ένα μαγαζί πάσης φύσεως. Είναι κάτι πιο βαθύ. Κάτι που σχετίζεται με τις στρεβλώσεις του συστήματος και το πώς αυτές συμβάλλουν στην διαμόρφωση φαντασιακών επιθυμιών στο άτομο.
    Αυτή η δίψα για επιτυχία και καταξίωση κάποιων, που δεν αναγνωρίζουν τον κίνδυνο προς το ευ ζην γίνεται φορέας αρνητικών αποτελεσμάτων στην ζωή πολλών άλλων ανθρώπων.
    Η Ελληνική οικονομία στηρίζεται στα πήλινα πόδια της έμφυτης δαιμονιακής τάσης του Έλληνα να τα καταφέρνει ,έστω και με δυσκολίες.
    Όμως το γονίδιο του αλά... Ωνάση πλουτισμού, έχει προσβληθεί από τον ιό της παγκοσμιοποίησης , των πολυεθνικών, των χρηματιστηρίων, των ισχυρών τραπεζιτών. Εχει προσληθεί από την παρασιτική δημιουργία κερδών για τους ισχυρούς ρυθμιστές της κυκλοφορίας του χρήματος....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!