Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Τι πρέπει να γίνει για την παιδεία

Με πρόσφατες δηλώσεις του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Παπανδρέου ζήτησε το 5% του προϋπολογισμού να διατίθεται για την παιδεία. Δηλαδή ζήτησε από τους Έλληνες φορολογούμενους να πληρώσουν παραπάνω, σε απόλυτους αριθμούς, 1,2 δισεκατ. Ευρώ για το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι πόσο τόπο θα πιάσουν τα χρήματα αυτά –τα οποία, βεβαίως δεν περισσεύουν- για να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες της ελληνικής παιδείας και όχι κάποιοι απρόσωποι διεφθαρμένοι και δαιδαλώδεις γραφειοκρατικοί μηχανισμοί.

Αξίζει, συνεπώς, τον κόπο να ξεχάσουμε για λίγο δημαγωγικές διακηρύξεις και άτολμες προσπάθειες και να δούμε χωρίς παρωπίδες ποιά είναι η πραγματική κατάσταση στην ελληνική εκπαίδευση.

Μια πρώτη διαπίστωση που προκύπτει είναι ότι το κράτος έχει αθετήσει την υπόσχεσή του για παροχή δωρεάν και ποιοτικής Παιδείας. Στην πράξη η δημόσια παιδεία είναι πανάκριβη, αναποτελεσματική και απομονωμένη από τις πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες. Επίσημα στοιχεία οργανισμών, όπως η Εurostat, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ) και το ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ)  αναδεκνύουν το μέγεθος μιας σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας:

- Οι ιδιωτικές δαπάνες για την Παιδεία ξεπερνούν τις κρατικές. Για κάθε ένα ευρώ που δαπανά το κράτος, οι ιδιώτες για να έχουν ικανοποιητική μόρφωση δαπανούν τουλάχιστον ενάμιση.

- Οι Έλληνες φοιτητές εξωτερικού κατέριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ, ξεπερνούν ήδη τις 60.000. Ταυτοχρόνως η ετήσια ιδιωτική δαπάνη για τους φοιτητές αυτούς ξεπερνά το 1 δισεκατ. ευρώ. Είναι δε σαφές ότι στο εξωτερικό φοιτούν οι πιο εύποροι Έλληνες φοιτητές, οι οποίοι με τον τρόπο αποκτούν σοβαρά συγκριτικά πλεονεκτήματα στηνα γορά εργασίας-τη στιγμή που το επίσημο κράτος αμύνεται, όπως λέει υπέρ των λιγότερο ισχυρώ οικονομικά ομάδων.

- Ένας στους τρεις απόφοιτους δημοσίου ΙΕΚ είναι άνεργος και μόλις ένας στους επτά βρίσκει δουλειά που σχετίζεται με το αντικείμενο των σπουδών του. Ας σημειωθεί επίσης ότι οι μισοί και πλέον από τους Έλληνες φοιτώντες στο εξωτερικό δεν επανέρχονται στη χώρα μας με αποτέλεσμα η Ελλάδα να χάνει πολύτιμο ανθρώπινο κεφάλαιο και πηγές γνώσεων.

- εννέα στους δέκα μαθητές Λυκείου κάνουν φροντιστήριο παρά τις υποσχέσεις για δεκαετίες του πολιτικού συστήματος ότι θα εξαλείψει την παραπαιδεία. Ουδείς διανοείται να μην πάει το παιδί του φροντιστήριο. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε βέβαιο αποκλεισμό του από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στην πραγματικότητα το σχολείο είναι "πάρεργο" και το φροντιστήριο "έργο"! Αλλά και πάλι είναι έτσι διαρθρωμένο το σύστημα που τρεις στους τέσσερις φοιτητές που εισέρχονται στα πανεπιστήμια, σπουδάζουν σε σχολές που δεν ήταν της προτιμήσεώς τους, καθώς το κεντρικό σύστημα του Υπουργείου και όχι οι ίδιοι, αποφάσισε που θα σπουδάσουν. Οι ιδιωτικές δαπάνες για κάθε είδους φροντιστήρια, ανέρχονται περίπου σε 2 δισεκατ. ευρώ ετησίως. Τα μισά ή και περισσότερα από αυτά είναι μαύρα χρήματα που πληρώνονται από τους γονείς στους καθηγητές των παιδιών τους, οι οποίοι τις περισσότερες φορές είναι αδιάντροπα και καθηγητές τους στο σχολείο.

- Ο ετήσιος τζίρος των φροντιστηρίων ξένων γλωσσών στην Ελλάδα αγγίζει το 1 δισεκατ. ευρώ. Κανένας δεν διανοείται να μάθει Αγγλικά στο δημόσιο σχολείο, αλλά πληρώνει την ποιοτική εκμάθηση ξένων γλωσσών από τη τσέπη του…

Η ειρωνεία είναι ότι παρόλα αυτά, συνεχίζουμε και μιλάμε για δωρεάν παιδεία, ενώ οι ανελαστικές δαπάνες εκπαίδευσης στριμώχνουν όλο και περισσότερο τις φτωχότερες οικογένειες.

Ακόμη, δεκάδες πανεπιστήμια του εξωτερικού προσφέρουν ποιοτική on-line εκπαίδευση μέσω διαδικτύου, με ανταγωνιστικό κόστος σπουδών, από το… σπίτι του κάθε ενδιαφερόμενου. Αυτά όμως δεν αγγίζουν την Ελλάδα της ΟΛΜΕ και της ΠΟΣΔΕΠ, αφού σύμφωνα με τη νομοθεσία, δεν αναγνωρίζονται οι σπουδές που έχουν γίνει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού μέσω διαδικτύου από την Ελλάδα. Δηλαδή, σύμφωνα με την τετράγωνη αυτή λογική, για να αναγνωρίζεται ένα τέτοιο πτυχίο, θα πρέπει ο ενδιαφερόμενος να μετακομίσει στο εξωτερικό!

Αυτά είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν την πραγματικότητα. Αν παραγνωρίσουμε την πραγματικότητα, επειδή είναι δυσάρεστη, και διαμορφώσουμε την πολιτική για την εκπαίδευση με βάση την εικονική πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι κομματικό-ιδεολογικές προκαταλήψεις μας θα οδηγηθούμε σε αδιέξοδο και τραγωδία.

Τι πρέπει να γίνει:

1. Με ευθύνη του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ ματαιώθηκε η συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16. Επισημαίνω, ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε πίσω σε ένα θέμα αρχής γι΄αυτόν. Από το σύνθημα “Γιώργο αλλαξέ τα όλα”, την πολιτική τόλμη και φρεσκάδα του 2004 κατέληξε δυστυχώς να αλλοτριωθεί πλήρως από τα πανίσχυρα συντεχνιακά συμφέροντα και τις παλαιολιθικές ιδεοληψίες του ΠΑΣΟΚ. Αφού χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία της συνταγματικής αναθεώρησης, τώρα τι πρέπει να γίνει; Η πρότασή μου είναι να πάμε σε De facto ερμηνευτική παράκαμψη του άρθρου 16 του Συντάγματος και παροχή άμεσης άδειας λειτουργίας μη κρατικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ημεδαπών ή ξένων χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς. Ο ανταγωνισμός στην παροχή των εκπαιδευτικών υπηρεσιών είναι βέβαιο ότι θα βελτιώσει την ποιότητα της Ανώτατης Παιδείας τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

2. Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε είναι να προχωρήσουμε σε ανακατανομή των κρατικών πόρων που διατίθενται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, από άμεση χρηματοδότηση ιδρυμάτων και πληρωμή μισθών διδακτικού προσωπικού, σε έμμεση μέσω της χορήγησης κουπονιών εκπαίδευσης στους φοιτητές, ώστε να τα δαπανήσουν στα ιδρύματα που θέλουν, ιδιωτικά ή δημόσια. Με αυτό τον τρόπο και με την αυστηρή αξιολόγηση όλων των εκπαιδευτικών μονάδων η εκπαίδευση θα γίνει φτηνότερη και καλύτερη και οι καθηγητές θα μπορούν να αμείβονται ανάλογα με την απόδοσή τους.

3. Θα πρέπει να επιδιώξουμε ακόμη την πλήρη αυτονομία της εκπαιδευτικής μονάδας, σε κάθε επίπεδο και δραστηριότητα και τον απεγκλωβισμό της από τον ασφυκτικό έλεγχο του Κράτους. Το κάθε ίδρυμα ιδιωτικό ή δημόσιο, θα πρέπει να θέτει τους δικούς του όρους εισαγωγής φοιτητών και να αναζητεί στην αγορά πηγές χρηματοδότησής του.

4. Σημαντική ενίσχυση στους φτωχότερους φοιτητές θα πρόσφερε επίσης η καθιέρωση του θεσμού των φοιτητικών δανείων με επιδοτούμενο επιτόκιο, η εξόφληση των οποίων συνδέεται με την επαγγελματική αποκατάσταση και το μισθό των αποφοίτων.

Για την Παιδεία του 21ου αιώνα χρειαζόμαστε συστήματα που να θέτουν το νέο στο προσκήνιο, δίνοντας του τη δυνατότητα επιλογής σε κάθε επίπεδο. Διαφορετικά η χώρα θα θέσει εαυτήν στο περιθώριο των κοινωνιών της γνώσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΕΣΤΙΑ" στις 25/4/2009

 


 

13 σχόλια:

  1. Μία διόρθωση ο κ. Παπανδρέου μάλλον ζήτησε το 5% του ΑΕΠ και όχι του προϋπολογισμού να διατίθεται για την παιδεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σωστά είναι αυτά αλλά απαιτούν ικανό χρονικό διάστημα για να εφαρμοστούν.
    Ένα άμεσο μέτρο για να βελτιωθεί η άθλια κατάσταση, τουλάχιστον στις ανώτερες/ανώτερες σχολές θα μπορούσε να είναι η ίδρυση "Πανεπιστημιακής Αστυνομίας" .

    Τα θετικά της πρότασης είναι: Θα “απελευθερώσει” από τον δυσάρεστο και κυρίως αποτυχημένο σε αυτόν ρόλο , το διδακτικό προσωπικό.
    Θα γνωρίζει από “μέσα” πρόσωπα και καταστάσεις και θα μπορεί να τα χειρίζεται ανάλογα.
    Δεν θα “κουβαλάει” την αρνητική εικόνα της “κανονικής” αστυνομίας, και πολλά άλλα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να τολμήσω μία πρόβλεψη:

    Ανεξάρτητα ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, το ελληνικό μονοπώλιο στην ανώτατη εκπαίδευση πνέει τα λοίσθια. Οχι επειδή σημαντικό ποσοστό Ελλήνων θέλουν να καταργηθεί το μονοπώλιο, αλλα επειδή, καλώς η κακώς (κακώς κατά την γνώμη μου) ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής νομοθεσίας, και όλων των κρατών μελών της ΕΟΚ, μεταφέρεται γρήγορα πλέον στις Βρυξέλλες (βέβαια στην συγκεκριμένη περίπτωση της Ελλάδας αυτο μπορεί να μην είναι τελικά και τόσο αρνητικό. Διότι σε σχέση με την Αθήνα, ακόμα και ο ανερχόμενος ολοκληρωτισμός των Βρυξελλών μπορεί να είναι βελτίωση - κοντοπρόθεσμα τουλάχιστον - μετά θα έλθουν οι μετάνοιες).


    ...Αλλά η αναποτελεσματική και χρηματοβόρα(*) ελληνική κρατική ανώτατη εκπαίδευση δεν θα πεθάνει. Θα συνεχίζει να απομυζεί πόρους απο τους Ελληνες φορολογούμενους για πολλές δεκαετίες ακόμα, όπως ακριβώς η Ολυμπιακή, όταν απελευθερώθηκαν οι αερομεταφορές, και δεν μπορούσε να συναγωνιστεί, συνέχισε να απομυζεί δισεκατομμύρια φόρων επί δεκαετίες μέχρι να τελειώσει ως δημόσια επιχείρηση (με το ζόρι, με πίεση απ έξω πάλι).



    (*) Αναποτελεσματική και χρηματοβόρα γιά τα όσα προσφέρει. Προσφέρει λίγα, μολονότι έχει το μεγάλο ατού να επιλέγει μόνο το καλλίτερο νεανικό υλικό της χώρας – τους αριστούχους - και να τους χαραμίζει, Δηλαδή, αριστούχοι μαθητές μπαίνουν στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση και βγαίνουν μέτριοι (σε διεθνή κλίμακα) πτυχιούχοι.

    E.V.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου άρεσε περισσότερο η περιγραφή του προβλήματος παρά οι προτεινόμενες λύσεις, οι οποίες απαιτούν περισσότερη ανάλυση για να μην παρεξηγηθούν. Κι αυτό διότι όσο προκλητική είναι η αδιαφορία θεσμών και πολιτείας για τη δημόσια παιδεία άλλο τόσο προκλητικό είναι το χάος στα υπάρχοντα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Οι περισσότερες ιδιωτικές σχολές είναι προσεκτικές μόνο στην είσπραξη των διδάκτρων και αδιαφορούν παντελώς για την παρεχόμενη εκπαίδευση- αρκεί τα "παιδιά-πελάτες" να μείνουν ευχαριστημένα παρουσιάζοντας στους κηδεμόνες τους πιστοποιητικά σπουδών με τεχνητά φουσκωμένους βαθμούς... Κλείνοντας, νομίζω ότι το κύριο μέλημα όλων είναι η ουσιαστική αναβάθμιση του δημόσιου ανώτατου ιδρύματος- δημόσιο βέβαια δεν πρέπει να σημαίνει κατ΄ανάγκην και δωρεάν, παρά μόνο για τους αποδεδειγμένα αδύναμους οικονομικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ..Στην πραγματικότητα το σχολείο είναι "πάρεργο" και το φροντιστήριο "έργο"!..

    Αυτό είναι αλήθεια.
    Ο λόγος που συμβαίνει είναι πολύ απλός.
    Στο σχολείο η προσέλευση είναι υποχρεωτική ενώ στο φροντιστήριο όχι.
    Επομένως στο σχολείο οι μαθητές πηγαίνουν με την ψυχολογία του "φυλακισμένου" ενω στο φροντιστήριο με την ψυχολογία του "πελάτη".

    Αυτός που είτε δεν θέλει να μάθει τίποτα είτε θέλει να μάθει αλλά όχι από το σχολείο, είναι υποχρεωμένος να πάει στο σχολείο. Εκεί γίνεται "κακός μαθητής" δηλαδή κάνει φασαρία με αποτέλεσμα να καταστρέφει το μάθημα και να μην μαθαίνουν ούτε και οι "καλοί μαθητές".
    Δυστυχώς η ησυχία των καλών δεν μπορει να σκεπάσει την φασαρία των κακών.

    Η ΛΥΣΗ:
    Πολύ απλή και αυτή.
    Κατάργηση της υποχρεωτικής προσέλευσης.
    Η προαγωγή από τάξη σε τάξη (δηλ η πιστοποίηση του επιπέδου γνώσεων) να γίνεται με πανελλήνιες.
    Τα δημόσια σχολεία να χρεώνουν δίδακτρα (όπως τα δημόσια νοσοκομεία χρεώνουν νοσήλεια).
    Κάθε μαθητής να προσκομίζει στο κράτος τις αποδείξεις των δαπανών του (είτε προέρχονται από δημόσια σχολεία είτε από φροντιστήρια) και το κράτος να καλύπτει δαπάνη ίση με το κόστος των δημόσιων διδάκτρων.

    Με λίγα λόγια να αντιγράψουμε το σύστημα υγείας στο σύστημα παιδείας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Με λίγα λόγια να αντιγράψουμε το σύστημα υγείας στο σύστημα παιδείας". Ναι ας αντιγράψουμε ένα πολύ πετυχημένο σύστημα και σε άλλους τομείς της χώρας. Όπως τώρα όλα δουλεύουν ρολόι στα νοσοκομεία, χωρίς λίστες αναμονής, χωρίς φακελακια, χωρίς ράντζα της ντροπής, έτσι θα βελτιωθεί και η παιδεία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάντως αν και προσωπικά είμαι υπέρ της αλλαγής του άρθρου 16 με πολλές ανησυχίες βέβαια για το τι θα προκύψει μετά, δεν νομίζω ότι αυτό από μόνο του θα οδηγήσει τα δημόσια πανεπιστήμια στο να γίνουν καλύτερα, ίσως να οδηγήσει σε πολύ οριακές βελτιώσεις, αλλά ίσως και να τα απαξιώσει ακόμα περισσότερο. Απλά να αναφέρω σαν παρεμφερή παραδείγματα το ότι η ύπαρξη ιδωτικών σχολείων σίγουρα δεν οδήγησε σε βελτίωση των δημοσίων όπως κατι παρόμοιο συμβαίνει και στο χώρο της υγείας. Ο βασικότερος λόγος για αλλαγή του αρθρου 16 κατα τι γνώμη μου είναι ώστε να μείωθούν οι φοιτητές στο εξωτερίκό και να μη φεύγει τόσο χρήμα έξω, και να δωθεί η δυνατότητα να σπουδάσουν παιδιά τα οποία οι γονείς τους δεν έχουν τη δυνατότητα να τα συντηρήσουν στο εξωτερικό.
    Κάτι τελευταίο θέλω να τονίσω σχετικά με την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οτι αυτό που βλέπω από το κοντινό μου περιβάλλον είναι οτι και τα παιδιά που πάνε σε ιδιωτικό σχολείο, και μιλάμε για θεωρούμενα "καλα" ιδιωτικά κάνουν ιδιαίτερα. Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαίτερα γιατι δείχνει ότι το ζήτημα είναι πολύ βαθύτερο από τις κακές υπηρεσίες που πιθανόν προσφέρει το δημόσιο σχολείο, λόγω υποχρηματοδότησης, αδιαφορίας των καθηγητών κτλ.
    Εδώ είναι ένα σημαντίκό ζήτημα, ξοδεύουμε συνολικά σε δημόσιες και ιδωτικές δαπάνες τόσα χρήματα - ίσως στο συνολό να είναι και εφάμιλα με αυτά των σκανδιναβικών χωρών - τα παιδία σκοτώνονται στο διαβασμα και τελικά το αποτέλεσμα της λαμβανόμενης παιδείας/εκπαιδευσης είναι πολυ μικρό σε σχέση με το κόπο και χρήμα που έχουμε επενδύσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Οι λίστες αναμονής και τα ράντζα αποδεικνύουν ότι ο κόσμος εμπιστεύεται (με την ζωή του) τα δημόσια νοσοκομεία και υπομένει την ταλαιπωρία προκειμένου να εξυπηρετηθεί. Αν πίστευε ότι οι υπηρεσίες που θα λάβει δεν θα κάνουν καλό στην υγεία του τότε παρά το χαμηλό κόστος δεν θα πάταγε σε αυτά.

    Αντίθετα κανένας μαθητής της 3ης Λυκείου δεν εμπιστεύεται την προετοιμασία του για τις πανελλήνιες στο δημόσιο σχολείο. Αν μάλιστα μπορούσε δεν θα πάταγε το πόδι του εκεί και οι τάξεις θα ήταν άδειες (αντί να ξεχειλίζουν όπως οι θάλαμοι των δημόσιων νοσοκομείων).

    Ας δούμε όμως το θέμα ανάποδα: ας υποθέσουμε ότι αντιγράφουμε το σύστημα παιδείας στο υγείας. Τι θα συνέβαινε;
    Είμαι πχ άρρωστος και κλείνω ραντεβού το απόγευμα με τον ιδιώτη παθολόγο που εμπιστεύομαι αλλά το κράτος με υποχρεώνει να ξοδέψω το πρωινό μου πηγαίνοντας για εξέταση ΚΑΙ στο δημόσιο νοσοκομείο. Πηγαίνω λοιπόν τσαντισμένος, βρίσκω και άλλους εκεί που αισθάνονται όπως εγώ και όλοι μαζί αρχίζουμε να κάνουμε πλάκα με τους γιατρούς (τους διακόπτουμε την ώρα της εξέτασης, καταλαμβάνουμε τα χειρουργεία κλπ) με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια τέτοια κατάσταση που το προσωπικό του νοσοκομείου να μην μπορεί να προσφέρει σωστές υπηρεσίες ούτε και σε αυτούς που αρχικά δεν σκόπευαν να επισκεφθούν ιδιώτη γιατρό.

    Αυτό που τελικά υποστηρίζω είναι ότι δεν πρέπει να βρίσκονται στην ίδια αίθουσα μαθητές που θέλουν να μάθουν με μαθητές που δεν θέλουν, γιατί οι τελευταίοι θα κάνουν ότι μπορούν για να σαμποτάρουν το μάθημα.

    Οι λόγοι που τα φροντιστήρια προσφέρουν καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης είναι γιατί α) κανείς από τους μαθητές – πελάτες τους δεν προσπαθεί να σαμποτάρει το μάθημα
    β) οι πανελλήνιες προσφέρουν ένα ισχυρό κίνητρο στους μαθητές για να μελετήσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αδυνατώ να κατανοήσω γιατί κάτι το δημόσιο πρέπει να είναι και κρατικό. Αν ένα δημόσιο κοινωφελές ίδρυμα π.χ. το ίδρυμα Νιάρχου θέλει να διαθέσει 5 δισ ευρώ για να ιδρύσει ένα Πανεπιστήμιο, θα εμποδιστεί απο το Σύνταγμα της Ελλάδος. Πραγματικά ακατανόητο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Νομίζω ότι πολλές απόψεις είναι επιφανειακές για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Και ορισμένες αρκετά απόλυτες με μια αντιμετώπιση άσπρου/μαύρου. Μα το θέμα δεν είναι οι 'καλοί' μαθητές να προχωρήσουν και οι υπόλοιποι όχι. Το θέμα είναι να αλλάξει η φιλοσοφία της εκπαίδευσης ούτως ώστε να γίνει ενδιφέρουσα για όλους (κσι σίγουρα κάποιοι θα διακριθούν περισσότερο από άλλους). Όταν ο δίχρονος γιος μου δεν θέλει να πάει στο σχολείο γιατί βαριέται, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και δεν έχει να κάνει μόνο με το ότι πηγαίνει σε δημόσιο σχολείο. Έχει να κάνει με το τί τους μαθαίνουν, πώς τους το μαθαίνουν, ΠΟΙΟΙ τους τα μαθαίνουν (όπου η παντελής έλλειψη συνέπειας και επιπτώσεων σημαίνει ότι ο καθένας μπορεί να είναι δάσκαλος σήμερα).

    Ας αγγίξουμε και αυτά τα θέματα. Γιατί και οι Άγγλοι που έχουν ένα καλό (οικονομικά) σύστημα, με δάνεια κλπ. στα 17 τους μαχαιρώνονται. Το θέμα είναι το πώς διαμορφώνουμε την κοινωνία μας για να έχουν τα παιδιά μας σωστή παιδεί και όχι μόνο επαρκή εκπαίδευση, είτε δημόσια, είτε ιδιωτική...

    Ευχαριστώ,
    έναςγονιός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. H παιδεία είναι από τους ΠΙΟ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟΥΣ ΚΛΑΔΟΥΣ της οικονομίας μας.
    Έχει πείσει τους καταναλωτές ότι οι υπηρεσίες της είναι απαραίτητες.
    Η μία ξένη γλώσσα είναι λίγη. Το lower είναι λίγο. Το σκέτο πτυχίο τριτοβάθμιας είναι λίγο.
    Φροντιστήριο για πανελλήνιες, για πιστοποίηση γνώσης υπολογιστών, για προετοιμασία ΑΣΕΠ, για ανοιχτό πανεπιστήμιο.
    Αποτέλεσμα της μεγάλης ζήτησης είναι η δημιουργία πολλών θέσεων εργασίας.
    Μακάρι και οι άλλοι κλάδοι της οικονομίας μας να ακολουθήσουν το παράδειγμα της παιδείας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πως θες να βρουν δουλειά τα ελληνακια; Ποιος θα τους προσλάβει; Δεν αλλάζουν ρούχα, βρωμάν σκόρδο, μεθύσι, φασολοκλαναδα και απλυσιά - αφού μεχμετράγοι σας δεν αφήνουν το ένα φύλο να πλήνη εσώρουχα άλλου και τα πετάνε αντι να τα πλύνουν μα είναι τσιγκούνηδες. Τόσο βρωμάνε που κινδυνεύουν να πάρουν φωτιά - αφού μεχμετράγοι σπηλαιοκτήνοι φουβουν μπάνιο. Φανταζόντε θα εμβολιαστούν από ολοένα μάστιγα, τύφο και χολέρας μεσω βρώμας; Γελούν βρόντα. Γυαλίζουν μίσος τα μάτια τους σαν μουσουλμάνοι. Μαθαίνουν τυπικά χωρείς να καταλαβαίνουν. Απατούν oλλα τα διαγωνίσματα. Δεν πιστεύουν αυτά που μαθαίνουν γιατί τους μπερδεύουν τα μάγια της γιαγιάς. Κλέβουν μολυβί μέχρι πληκτρολόγιο από τον αφεντικό. Κοιμούνται στη δουλια αφού γλεντουσαν όλο βραδύ. Νομίζουν ότι ξεγελάν τύπους και κομπλεκτικους. Συμμορφώθηκαν μαυρακια και έγιναν πρόεδροι, μα Έλληνες αγενής, ανεύθυνοι, στενοκέφαλοι παν πίσω. Αθηνοτυποσπιουνιές έναντι Ιάκοβο εις Λιγονέρι τιμωρούντε με ανατούρκευση Θράκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!