Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

The L-Word

Πολλές φορές εξηγήσαμε δημόσια ότι η "Δράση" είναι μια κίνηση πολιτών με διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές αφετηρίες. Μεταξύ μας έχουμε διαφορές, αρκετά σημαντικές θα διαπίστωνε κανείς, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος υποστηρίζει το πανεπιστημιακό άσυλο ο Αϊβαλιώτης θέλει να καταργηθεί. Ο Θάνος Βερέμης είναι υπέρ της ομοσπονδιακής ευρώπης ο Νάσιος Τσιούρας υπέρ της Βρεττανικής οπτικής για την ένωση. Ο Στέφανος Μάνος θέλει περισσότερο ελεύθερη αγορά από το Χαρίδημο Τσούκα. Πολλές φορές οι διαφορές είναι …αγεφύρωτες ο Αντύπας Καρίπογλου υποστηρίζει τον Ολυμπιακό ενώ εγώ τον Παναθηναϊκό, ο Γιάννης Μπουτάρης πίνει κρασί  ενώ ο Γιάννης Κτιστάκης μπύρα, Ο Νίκος Δήμου αγαπά τις γάτες ενώ η Μιράντα Ξαφά τους σκύλους κοκ.

Παρόλες τις διαφορές μας κατά ένα μυστήριο τρόπο ο ένας εκτιμά τον άλλον γι΄αυτό που είναι, τόσο πολύ που φτάσαμε στο σημείο να συνεργαστούμε. Γιατί η ιστορία του καθενός από μας είναι εγγυητική επιστολή για τους υπόλοιπους. Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον –λόγω αυτής της προηγούμενης διαδρομής του- πως στα λίγα κρίσιμα και σοβαρά θέματα συμφωνούμε ή ακόμη και αν διαφωνούμε η διαφωνία μας θα είναι στις τεχνικές λεπτομέρειες ή στην ένταση και όχι στην ουσία.

 Οι θέσεις μας λοιπόν που πολλοί “αγωνιούν” να μάθουν είναι εκ των προτέρων γνωστές σε όλους, κάνουν ορισμένοι πως δεν τις γνωρίζουν, ξέρουν και όσοι δε θα μας ψηφίσουν τι θα πράξουμε όταν έρθει η ώρα. Πολύ περισσότερο είναι τοις πάσι γνωστή, η ηθική ακεραιότητα ενός εκάστου των … δραστών όταν αντιμετώπισαν στην πολιτική τους ζωή διλήμματα. Να θυμίσω μόνο ότι οι Μάνος Κοντογιαννόπουλος διεγράφησαν από τη ΝΔ γιατί παρέμειναν αμετακίνητοι στις θέσεις τους. Ο Νίκος Δήμου διώχθηκε από πολλές εφημερίδες και περιοδικά διότι αρνήθηκε τη λογοκρισία. Τα παραδείγματα αυτά ενδεικτικά μόνο δείχνουν την ποιότητα του έμψυχου υλικού μας και τις αντοχές του στους κραδασμούς.

Πιστεύει λοιπόν στα σοβαρά κανείς, ότι δε θα επιδιώξουμε με κάθε τρόπο την κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην ανώτατη εκπαίδευση, ότι δε θα συγκρουστούμε με την ΟΛΜΕ και την ΠΟΣΔΕΠ σε θέματα αξιολόγησης;

Αν μας δοθεί η ευκαιρία υπάρχει πολίτης που αμφιβάλλει ότι δε θα ανεχτούμε άλλο τα δυσθεώρητα ελλείμματα στον ΟΣΕ και στις υπόλοιπες ΔΕΚΟ.

Έχετε την εντύπωση, ότι οι προτεραιότητες μας στην οικονομία δε θα είναι η μείωση της γραφειοκρατίας, η μείωση των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους, η στήριξη της επιχειρηματικότητας, η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, η αποδυνάμωση των αντιδραστικών συντεχνιών;

Υπάρχει προοδευτικός πολίτης που να πιστεύει, ότι ο Τσίπρας ή ο Αλαβάνος θα έχει πιο προωθημένες θέσεις σε ζητήματα μειονοτήτων, χωρισμού κράτους εκκλησίας, ατομικών και πολιτικών ελευθεριών από το Διονύση Γουσέτη.

Πρέπει να ανακοινώσουμε τις θέσεις μας, όταν οι πάντες σ΄αυτή τη χώρα τις γνωρίζουν και πάντως τις γνωρίζουν όσοι εγείρουν τα ερωτήματα; Τι συνέβη ξαφνικά γίναμε σοσιαλιστές ή συντηρητικοί; Αν θέλαμε θα το είχαμε κάνει, αλλά για κακή μας τύχη δεν είμαστε ούτε σοσιαλιστές, ούτε συντηρητικοί, όλοι γνωρίζουν τι είμαστε, μια κίνηση προοδευτικών πολιτών με ποιότητα και ιστορία, με αρχές και όραμα ν΄αλλάξουν τη χώρα τους, ακόμη κι αν δεν εκστομίζουν “the L-word”.  

1 σχόλιο:

  1. Μία ημέρα μετά την E-Δράση, ο Economist δημοσιεύει και αυτός άρθρο για τις πολιτικές ταμπέλες και συγκεκριμένα για αυτές του 18ου αιώνα "δεξιά" και "αριστερά" που χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα.

    http://www.economist.com/world/europe/displayStory.cfm?story_id=13525390

    Αφορμή για το άρθρο ήταν η αντίδραση κάποιων αναγνωστών όταν ο Economist χαρακτήρισε το Κ.Κ. Μολδαβίας κεντροδεξιό κόμμα.

    Οι πολιτικές ταμπέλες ίσως να είναι χρήσιμες για τη συστηματική κατάταξη των ιδεολογιών ("ο Ο.Γ. είναι δεξιός επειδή πιστεύει το X"), αλλά σχεδόν πάντα χρησιμοποιούνται καταχρηστικά ("ο Ο.Γ. είναι δεξιός, άρα πιστεύει το Ψ").

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!