Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Συνέντευξη Τσιούρα στην Κάτοικο Γυάλινου Πύργου

Αναδημοσίευση από το πολύ αξιόλογο blog της Κωνσταντίνας Zoehrer:

Πέμπτη μεσημεράκι. Πριν λίγα λεπτά έστειλα το αίτημα για συνέντευξη προς τα κόμματα. Ανταλλαγή e- mail με κάποια. Το τηλέφωνο χτυπάει. Στη γραμμή ο Αθανάσιος Τσιούρας, από το κόμμα “Δράση”. Κανονίζουμε συνάντηση το ίδιο βράδυ. Οπότε ας ψάξουμε λίγο διαδικτυακά.

O Νάσιος Τσιούρας, δικηγόρος από την Θεσσαλονίκη με πολιτική δράση από το ΄99 δηλώνει ότι η ενασχόληση του με την πολίτικη είναι ερασιτεχνική. Δεν ζήτησα κατάθεση βιογραφικού αλλά είδα ένα blog, όπου γράφει αυτός (υπό το ψευδώνυμο Αverell Dalton) και φίλοι του, μετά την συνάντηση, που, αν μη τι άλλο, δείχνει πολιτικό ενδιαφέρον.

Διαβάστε τι είπαμε εκείνο το βράδυ σε ένα καφέ στο κέντρο της Αθήνας, με εμένα με old style δημοσιογραφικά σύνεργα, μπλοκάκι και στυλό. Ο Νάσιος να περιμένει όταν έγγραφα σημειώσεις και όταν σήκωνα το κεφάλι μου να με ξανακοιτάει στα μάτια.


Οι πολίτες επιστρέφουν στην πολιτική είναι το σύνθημα της Δράσης. Οι νέοι πόσο στην πολιτική;

Όταν λέμε πολίτες, φυσικά, εννοούμε νέους, μεγαλύτερους, γέρους, όλους. Ξεκινάμε με το αρνητικό δεδομένο ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν είναι πλέον στην πολιτική. Και, από αυτούς που είναι στην πολιτική, πολλοί, ίσως οι περισσότεροι, δεν συμπεριφέρονται σαν πολίτες, αλλά σαν πελάτες. Χρησιμοποιούν την ψήφo τους για να ικανοποιήσουν προσωπικές βλέψεις όχι έχοντες κατά νου το κοινό όφελος.

Σε επίπεδο μεγαλο-πολιτικής, από την άλλη, βλέπουμε του κόσμου τα σκάνδαλα, οι θεσμοί πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Τα δυο μεγάλα κόμματα έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα απέναντι στα υπόλοιπα: ασκώντας τη νομή της εξουσίας, μπορούν πολύ εύκολα να χρησιμοποιήσουν τη διαφθορά, για να κερδίζουν ψήφους.

Οι περίφημοι συμβασιούχοι είναι ένα παράδειγμα, σε κάποιο βαθμό. Προσλήφθηκαν στις περισσότερες περιπτώσεις για να καλυφθούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του δημόσιου τομέα (κυρίως της τοπικής αυτοδιοίκησης), οι οποίες βαπτίσθηκαν “έκτακτες”, για να μπορούν οι αντίστοιχοι φορείς να αποφεύγουν το ΑΣΕΠ και να διορίζουν τους δικούς τους. Σκέψου, λοιπόν, αυτά να τα βλέπεις ως νέος – να βλεπεις τους συνομηλίκους σου να αντιμετωπίζουν την πολιτική αντιμετωπίζεται ως μέσο για να πετύχουν ατομικοί σκοποί, παρακάμπτοντας την αξιοκρατια, ενώ εσύ, λόγω προσωπικότητας, δεν διαλέγεις αυτή την οδό – αισθάνεσαι το άδικο.

Νέος χωρίς ευκαιρίες;

Να, όπως είπαμε και πριν, οι νέοι βλέπουν να συνδέεται ακόμα και επαγγελματική εξέλιξη με ό,τι χειρότερο υπάρχει στην πολιτική. Βλέπουν ως επαγγελματική λύση ένα δημόσιο τομέα αναξιοκρατικό και έναν ιδιωτικό τομέα αναιμικό, στον οποίο δεν έχουν προοπτική.

Η γενιά μου,η γενιά μας έχει χαρακτηριστεί ως απολιτίκ, αδιάφορη, κακομαθημένη, βολεμένη, ανώριμη, αλλά και ριζοσπαστική, άνεργη, απελπισμένη, μάχιμη, μορφωμένη. Τι είμαστε τελικά;

Αυτό που είναι σίγουρο, είναι ότι είμαστε γενιά καταχρεωμένη… συσσωρευμένο δημόσιο χρέος, ασφαλιστικό. Κατά τα λοιπά, με τους σημερινούς νέους, μ’ εμάς δηλαδη, συμβαίνει το εξής αντιφατικό: Έχουμε πολλές περισσότερες ευκαιρίες για να μορφώνουμε, να γνωρίσουμε κόσμο, ιδίως σε σχέση με τους δικούς μας γονείς. Παράλληλα όμως βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας περιστατικά που τείνουν να μας πείσουν ότι όλα αυτά δεν αξίζουν, ότι δεν κερδίζουμε τίποτε ούτε με τη μόρφωση, ούτε με την εμπειρία, ούτε με την αναζήτηση. Το αν είμαστε κακομαθημένη- Φοβάμαι ότι μερικές φορές είμαστε επιφανειακοί και δήθεν, ακόμα και στην διαμαρτυρία. Ακόμα και εκεί είμαστε κομφορμιστές, όσο δεν πάει. Ακόμα και εκεί μπαίνουμε σε καλούπια.

Σημασία της Ευρώπης, σημασία Ευρωεκλογών; Τι ψηφίζουμε στις Ευρωεκλογές; Τι σημασία έχει;

Αυτό που θέλουμε να βγάλουμε ως κόμμα είναι ότι η Ευρωβουλή παίζει ουσιαστικό ρόλο στην καθημερινή ζωή -μας αφορά, έχει αποφασιστικό ρόλο. Είναι η φωνή του Ευρωπαίου πολίτη. Όσο περισσότεροι συμμετέχουν τόσο ενδυναμώνονται και οι αρμοδιότητες της Ευρωβουλής. Δεν είναι δημοψήφισμα πολυτελείας για της εθνικές εκλογές. Τους Ευρωβουλευτές πρέπει μαλιστα, να τους βλέπουμε ως τη φωνή του Ευρωπαίου πολίτη περισσότερο από αυτή του Έλληνα πολίτη στην Ευρώπη. Η φωνή μας, η μόνη μορφή απ’ ευθείας πολιτικής συμμετοχής των Ευρωπαίων Πολιτών στη νομοθετική διαδικασία της Ευρώπης είναι οι ευρωεκλογές.

Λέμε στον κάθε πολίτη: Δεν θέλεις να στείλεις τον αντιπρόσωπο σου; Θέλεις να λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις στα ευρωπαϊκά όργανα ερήμην σου; Να υπενθυμίσω, για όσους θεωρούν ότι το Ευρωκοινοβούλιο δεν κάνει και κάτι σπουδαίο, ότι αυτό μπλόκαρε την Οδηγία “Telecoms Reform Package”.

Παρατηρούμε στην εγχώρια πολιτική σκηνή μια προσπάθεια για εφαρμογή του φαινόμενου Obama.

Ένα τέτοιο φαινόμενο, η εκλογή μιας προσωπικότητας ανεξάρτητης, που ξεφεύγει από το σύστημα και διακρίνεται από ιδεαλισμό, ιδιαίτερες ικανότητες και χάρισμα, είναι αδύνατον να επαναληφθεί στην Ελλάδα. Ο ιδεαλισμός ενός Έλληνα Obama θα έβρισκε απέναντί του τους ογκόλιθους, που είναι το σημερινό κομματικό σύστημα με το τεράστιο πλέγμα των πελατειακών και άλλων εξαρτήσεών του – θα είχε καταπνιγεί από το ελληνικό κομματικό σύστημα, ειδικά αν φαινόταν ότι το απειλούσε.

Για την εποχή μας και το διαδίκτυο;

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από κάτι καταπληκτικό: Η τεχνολογία έχει βοηθήσει πάρα πολύ στο να ξεπερασθούν φυσικά εμπόδια στην επικοινωνία. Μπορούμε πολύ πιο εύκολα να ανταλλάσσουμε ιδέες, μηνύματα, προτάσεις, πολιτικές θέσεις – και κάτι τέτοιο, φυσικά, βοηθά πολύ περισσότερο στη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος – αντιστρόφως, δεν μπορείς να έχεις δημοκρατικό πολίτευμα αν δεν έχεις ελευθέρια έκφρασης, επικοινωνίας, ανταλλαγή ιδεών. Κι όμως: ακούμε ανησυχίες, παρόμοιες πολλές φορές μ’ αυτές που ακούγονταν την εποχή που ο Γουτεμβέργιος εφηύρε τα κινητά στοιχεία τυπογραφίας – ότι οι άνθρωποι θα κατακλυσθούν από πολλές πληροφορίες που δεν θα μπορούν να τις αξιολογήσουν, θα τους κοροϊδεύουν ή θα τους παρασύρουν κ.λπ. 

Ποιος έχει συμφέρον να διαδίδει τέτοιους φόβους;

Μα, φυσικά, όποιος επιθυμεί τη διατήρηση της παρούσας κατάστασης. Από την πλευρά μου, ως φιλελεύθερος που είμαι κιόλας, πιστεύω πάρα πολύ στον άνθρωπο και στην ικανότητά του να προσλαμβάνει, να κατανοεί και να αποφασίζει και τον εμπιστεύομαι. Άλλωστε, η ίδια η δημοκρατία δεν είναι το πολίτευμα που εμπιστεύεται ακριβώς αυτή την ικανότητα του ανθρώπου και, μάλιστα, αδιακρίτως; Η δύναμη του διαδικτύου είναι ότι ο κόσμος μπορεί να διαβάσει και να καταλάβει όλο και περισσότερα πράγματα, να δεχθεί όλο και περισσότερες πληροφορίες και να έχει τη δυνατότητα ο καθένας να τις αξιολογεί και να βγάζει τα δικά του συμπεράσματα.

Δυσκολίες ενός νέου υποψήφιου, ειδικά μικρού κόμματος και στην περίπτωση σου νεοεμφανιζόμενο κόμματος;

Δυσκολίες ως μεμονωμένος υποψήφιος σ’ αυτές τις εκλογές δεν έχω, γιατί δεν παλεύω για τον σταυρό – οι εκλογές αυτές γίνονται με λίστα. Αυτό αποκλείει ακόμη και θεωρητικά τις διαμάχες μεταξύ των υποψηφίων της ίδιας λίστας, καθώς έχουν κάθε συμφέρον να βοηθούν ο ένας τον άλλον. Ειδικά για το δικό μας ψηφοδέλτιο, σου το λέω με το χέρι στην καρδια ότι είμαι περήφανος που συμμετέχω σ’ αυτό.
Τώρα, ως νεοεμφανιζόμενο κόμμα έχουμε ένα πρόβλημα, μια δυσκολία να προβάλουμε τις θέσεις μας σε σχέση με τα κόμματα που ήδη εκπροσωπούνται στην Ευρωβουλή, καθώς η νομοθεσία και ο κ. Παυλόπουλος μας έχουν στερήσει την πρόσβαση στην τηλεόραση, το πιο αποτελεσματικό μέσο προβολής. Για το λόγο αυτό έχουμε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας και περιμένουμε τη Δευτέρα απόφαση – ο Εισηγητής, πάντως, δέχεται τα επιχειρήματά μας.

Γιατί να σας ψηφίσω στις Ευρωεκλογές;

Προσφέρουμε ένα πολύ καλό σύνολο θέσεων, μια ολοκληρωμένη άποψη για την Ευρώπη, μια αισιόδοξη άποψη, μια δυναμική.
Ειδικότερα για το ψηφοδέλτιό μας, και το κόμμα μας, θέλω να πω ότι η Δράση είναι ένα κόμμα στο όποιο συμμετέχουν άνθρωποι πετυχημένοι, αλλά και αυτοδημιούργητοι, ό,τι έχουν στη ζωή τους το έχουν κερδίσει με τη δουλειά τους, δεν το κληρονόμησαν, δεν τους το χάρισαν. “Έχουν το κούτελο τους καθαρό” και μπορούν αν σε κοιτάξουν στα μάτια.

Λέμε στον ψηφοφόρο: Αν θέλεις να στηρίξεις μια πολιτική κίνηση που δεν θα σου προσφέρει προσωπικό αντάλλαγμα και θα είναι άνθρωποι που τις απεχθάνονται αυτού του τύπου τις συναλλαγές, έλα μαζί μας. Πίστεψε ότι υπάρχουν και άνθρωποι που δεν κάνουν κάτι για προσωπικό τους όφελος. Άνθρωποι που ασχολούνται με την πολιτική όχι για να πάρουν, αλλά για να δώσουν.

Πιστεύω ειλικρινά ότι έχουμε με διαφορά το καλύτερο, από πλευράς στελεχωσης, ψηφοδέλτιο για τις Ευρωεκλογές. Και ότι, εκτός από την εντιμότητα και την ακεραιότητά τους, οι υποψήφιοί μας έχουν γνώσεις και ικανότητες ώστε να μας εκπροσωπήσουν, ως Ευρωπαίους πολίτες, κατά τον καλύτερο τρόπο.

Κλείνοντας, θέλω να σου ευχηθώ ξανά για την ονομαστική σου γιορτή, Κωνσταντίνα, και να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ για την πρωτοβουλία που ανέλαβες, για την ευκαιρία που μας παρέχεις να επικοινωνήσουμε με ένα ιδιαιτέρως δυναμικό κοινό. Εύχομαι καλή επιτυχία για τη συνέχεια των συνεντεύξεών σου.

Να’σαι καλά. Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου.

Υ.Γ. Δεν έχω απολύτως κανένα οικονομικό όφελος από αυτή την προσπάθεια. Το κάνω απλά για την πλάκα μου. Γιατί δεν με καλύπτει ο τηλεοπτικός χρόνος ούτε η ραδιοφωνικές εκπομπές ούτε δημοσιεύματα σε έντυπα. Γιατί η πολυφωνία είναι σημαντικό για την δημοκρατία. Ναι, δεν θα ψηφίσω σε αυτές της Ευρωεκλογές Έλληνα αντιπρόσωπο. Κατοικώ και εργάζομαι εδώ, έχω δικαιώμα ναμάθω για τις επιλογές μου.


4 σχόλια:

  1. Ευχαριστώ πολύ για την αναδημοσίευση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Ελλάδα το πέρασε ήδη το φαινόμενο Obama, πρίν δεκαετίες. Ηταν η «αλλαγή» “change” του Ανδρέα Παπανδρέου. Η Αμερική όντας τεχνολογικά μπροστά, αλλα κοινωνικά πίσω δεκαετίες στον κολλεκτιβισμό, περνάει τώρα την φάση της αλλαγής και της ελπίδας ότι ο κολλεκτιβισμός δλδ. η υποταγή του ατόμου στο σύνολο θα οδηγήσουν σε ευημερία και ευτυχία.. Τα αποτελέσματα θα είναι τα ίδια με την αλλαγή του Α. Παπανδρέου. Αλλα βέβαια μην ξεχνάμε ότι Αμερικανών παρακμή = χαρά Ελλήνων !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι πολίτες δεν γνωρίζουν για τα πρόσωπα της «Δράσης». Π.χ. για τον Μάνο έχουν ακόμη και εσφαλμένη και άδικη εντύπωση βασισμένη σε φήμες. Χρειάζεται η δυνατότητα μια πλήρους πληροφορικής για το παρελθόν των προσώπων και ειδικά του Μάνου. Ποιο είναι το πολιτικό κεφάλαιο μέσω του έργου του από τότε που ενεπλάκει με την πολιτική και θήτευσε ως υπουργός;

    Ο κόσμος δεν έχει σαφή εντύπωση.

    Προσωπικά των Μάνο τον γνωρίζω από άρθρα και από το ραδιόφωνο αλλά και πάλι δεν έχω σαφή γνώση για το έργο του ως υπουργός ή τις παρεμβάσεις του ως βουλευτής.

    Πρέπει να γίνει συγκεκριμένη, λεπτομερής και τεκμηριωμένη ανάρτηση στο site της Δράσης που θα λειτουργεί ως κέντρο αναφοράς για μια τέτοια πολύ σημαντική πληροφόρηση. Μην αφήνεται πράγματα στην τύχη λες και δεν γνωρίζετε.

    Γρηγορείτε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!