Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Διάλογος για το ασφαλιστικό - σε νέα βάση!

Διαβάστε στο ρεπορτάζ της "Καθημερινής" κάποια στοιχεία για την τραγική κατάσταση του Ι.Κ.Α. - διαβάστε, επίσης, αυτό το κείμενο των g700 που περιγράφει πώς θα διεξαχθεί ο "διάλογος", δεν νομίζω να πέφτουν και πολύ έξω.

Αν αντιλαμβανόμασταν τη σημασία που έχει το ασφαλιστικό, ειδικά για τις νεώτερες γενιές, τις αδικίες που έχει γεννήσει και την επιβάρυνση που θα προκαλέσει, θα είχαμε απαιτήσει να γίνει το πρώτο ζήτημα, με το οποίο θα καταπιανόταν (σοβαρά) η νέα κυβέρνηση, καθώς και το ζήτημα, στο οποίο ενδεχομένως και να εξαντλούσε το πολιτικό της κεφάλαιο κάνοντας μια τολμηρή, ριζική μεταρρύθμιση. Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι: το σημερινό σύστημα δεν λειτουργεί. Δεν επιτυγχάνει καν το σκοπό του, που είναι η αναπλήρωση, κατά κάποιον τρόπο, του εισοδήματος που χάνουν όσοι σταματάνε, λόγω ηλικίας, να εργάζονται. Είναι ανάγκη ο βασικός σκοπός του συνταξιοδοτικού συστήματος να γίνει, πλέον, η παροχή ενός στοιχειώδους επιπέδου διαβίωσης για όλους. Αυτός είναι και ο σκοπός της πρότασης που έχει καταθέσει στο δημόσιο διάλογο η Δράση. Η Πολιτεία αναλαμβάνει την υποχρέωση αυτή (που είναι και μια μορφή ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος) καταργώντας όλη τη σχετική γραφειοκρατία, αλλά και την επιβάρυνση των επιχειρήσεων με ασφαλιστικές εισφορές.

Πού θα βρεθούν τα χρήματα; Ακόμη και χωρίς αύξηση των φορολογικών συντελεστών, μόνο και μόνο η ανάπτυξη και η ευκολία στις προσλήψεις που θα έφερνε μια τέτοια μεταρρύθμιση, θα αύξαινε σημαντικά τα φορολογικά έσοδα, ενώ το κράτος θα είχε απαλλαγεί από τα τεράστια κόστη της γραφειοκρατίας των ασφαλιστικών ταμείων. Αλλά ακόμη κι εάν χρειαζόταν, χωρίς κάποια πρόβλεψη για αύξηση των εσόδων, μια μικρή προσαρμογή στους φορολογικούς συντελεστές, αυτή θα ήταν οπωσδήποτε προτιμότερη από την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών με τον τρόπο, με τον οποίο γίνεται σήμερα.

Περαιτέρω συνταξιοδοτικές παροχές μπορούν να προέρχονται από δύο πηγές: από ταμεία οργανωμένα σε ομοιοεπαγγελματική βάση και λειτουργούντα με βάση την κεφαλαιοποίηση και την ανταποδοτικότητα, τα οποία θα έχουν κρατική εποπτεία αλλά κατά βάσιν θα ασχολούνται τα ίδια με τα του οίκου τους και στα οποία η συμμετοχή θα είναι προαιρετική, και από καθαρά ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα. Οι λύσεις αυτές, οι οποίες ήδη εφαρμόζονται σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη και αποτελούν και αντικείμενο σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας (βλ. Οδηγία 2003/ 41/ ΕΚ) έχουν το σημαντικό πλεονέκτημα ότι μειώνουν πάρα πολύ τα κόστη, προσφέρουν ελαστικότητα και μεγαλύτερες συντάξεις. Άλλωστε, η πρόταση της Δράσης για την ελάχιστη, κρατική κοινωνική ασφάλιση, προβλέπει την παροχή μηνιαίας συντάξεως που υπερβαίνει το ποσό που λαμβάνει το 85% των συνταξιούχων. Με άλλα λόγια, σκεφθείτε πόσες εισφορές έχουν δοθεί και πόσα χρήματα έχουν σπαταληθεί, για να λαμβάνει το 85% των συνταξιούχων συντάξεις μικρότερες των € 700 το μήνα!

Οι προτάσεις που καταθέτει η Δράση για το ασφαλιστικό δεν είναι κάτι το καινούργιο ή το πειραματικό και αδοκίμαστο. Έχουν εφαρμοσθεί σε πολλά άλλα κράτη με επιτυχία και απεικονίζουν και την τάση για ασφαλιστικά συστήματα "τριών πυλώνων" (κρατικός, ομοιοεπαγγελματικός και ιδιωτικός) που επικρατεί στην Ευρώπη. Αν η εφαρμογή τους θίγει κατεστημένα συμφέροντα (που ονομάζονται καταχρηστικώς "κεκτημένα δικαιώματα" για όλους, εξισώνοντας τις προσδοκίες για σύνταξη που έχουν δημιουργηθεί από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών με τα προνόμια που έχουν επιτύχει δι' εαυτές οι διάφορες συντεχνίες κυρίως του ευρύτερου δημοσίου τομέα), η καθυστέρηση στην εφαρμογή τους ήδη είναι καταστροφική για τις νεώτερες γενιές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τη γνώμη σας!