Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Η αλήθεια για το 13ο και το 14ο μισθό των ιδιωτικών υπαλλήλων

Έχει προκληθεί πολύ μεγάλη σύγχυση τις τελευταίες ημέρες ως προς τη μείωση των αποδοχών των ιδιωτικών υπαλλήλων κατά τρόπο αντίστοιχο με αυτό των δημοσίων υπαλλήλων κατόπιν των μέτρων που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση και ψήφισε η Βουλή. Πολλοί, δηλαδή, νομίζουν ότι επειδή μειώθηκαν οι μισθοί, περικόπηκαν κάποια επιδόματα και μειώθηκαν τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και το επίδομα αδείας στο Δημόσιο, κάτι τέτοιο θα μεταφερθεί και στον ιδιωτικό τομέα. Πρόκειται, φυσικά, για παρανόηση, η οποία επιτείνεται από διαφόρους λαϊκίζοντες.

Κατ’ αρχήν πρέπει να σημειωθεί ότι οι μισθοί στο Δημόσιο ρυθμίζονται με ειδικό νόμο, ο οποίος καθιερώνει και το λεγόμενο «ενιαίο μισθολόγιο» (δηλαδή ενιαίο βασικό μισθό για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, πλην κάποιων εξαιρέσεων, καθώς και κάποια από τα επιδόματα που δικαιούνται). Σήμερα ισχύει ο ν. 3205/2003, ο οποίος, στο άρθρο 9, ορίζει τα σχετικά με τη λήψη των επιδομάτων από τους δημοσίους υπαλλήλους. Στον ιδιωτικό τομέα η αντίστοιχη ρύθμιση περιέχεται στο ν. 1082/1980 και στις υπουργικές αποφάσεις που εκδόθηκαν κατ’ εξουσιοδότησή του. Έτσι, υπάρχει χωριστή νομοθετική ρύθμιση και δεν επηρεάζει η μεταβολή της μιας ρυθμίσεως αυτομάτως και την άλλη. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων ρυθμίζεται με νόμο του κράτους, ενώ η μισθοδοσία των ιδιωτικών κυρίως με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καθώς και με την ατομική σύμβαση εργασίας ενός εκάστου εργαζομένου.

Ο νόμος «Προστασία της εθνικής οικονομίας - επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης» (που δεν έχει λάβει ακόμη αριθμό, καθώς το Εθνικό Τυπογραφείο τελεί υπό κατάληψη) προβλέπει ρητώς ότι οι μειώσεις που αναφέρει αφορούν τους υπαλλήλους που εργάζονται στο Δημόσιο, τα ν.π.δ.δ., τους Ο.Τ.Α., τις ένοπλες δυνάμεις, την Αστυνομία, την Πυροσβεστική και το Λιμενικό. Καθόλου δεν επηρεάζει τα μισθολογικά (ύψος απολαβών, επιδόματα και δώρα εορτών) του ιδιωτικού τομέα και δεν μπορεί να γίνει και καμμία σχετική αναλογία. Στον ιδιωτικό τομέα, για να επέλθει μείωση του μισθού πρέπει να συναινέσουν είτε οι κοινωνικοί εταίροι (που καταρτίζουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας), είτε οι μεμονωμένοι εργαζόμενοι. Το κράτος είχε επέμβει στο παρελθόν (τη δεκαετία του ’80 και τις αρχές της δεκαετίας του ’90) νομοθετικά στον καθορισμό των μισθών των ιδιωτικών υπαλλήλων, ωστόσο οι ρυθμίσεις αυτές ήσαν αντισυνταγματικές και αντίθετες με τις συμβάσεις εργασίας του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας που έχει κυρώσει νομοθετικά η χώρα μας.

Εν πάση περιπτώσει, η απαίτηση των ξένων είναι για μείωση των δαπανών μισθοδοσίας του δημοσίου και όχι του ιδιωτικού τομέα, γιατί οι δαπάνες για τη μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων είναι έξοδα του κράτους (που πρέπει να περικοπούν) και όχι, φυσικά, οι δαπάνες για τη μισθοδοσία των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Συνεπώς, πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι με τις ρυθμίσεις που ψήφισε η Βουλή δεν θίγεται το μισθολογικό καθεστώς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

5 σχόλια:

  1. Η υπόθεση με τη κατάργηση του 14ου μισθού είναι μία κλασική υπόθεση υποκρισίας μιας και προφανώς δεν έχει νόημα η κατάργηση ενός μισθού αλλά του συνολικού κόστους. Προφανώς και το κράτος δεν μπορεί να πει στις ιδιωτικές επιχειρήσεις τι να κάνουν μιας και δεν ζούμε σε κομμουνιστικό καθεστώς.
    το Εθνικό Τυπογραφείο τελεί υπό κατάληψη
    Που είναι το παράξενο; :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευτυχώς. Γιατί όσο κι αν οι εργατοπατέρες του δημοσίου πασχίζουν να μας πείσουν ότι νοιάζονται για τα "αδέρφια" τους στον ιδιωτικό τομέα, το μόνο που κατάφεραν τόσα χρόνια ήταν να τους ξεπεράσουν σε απολαβές και μάλιστα υπό το καθεστώς της ασυλίας λόγω μονιμότητας. Φτάσαμε στο σημείο να θεωρούνται οι θέσεις του δημοσίου προνομιακές ακόμα και από άποψη μισθών. Τί νόημα θα είχε μια μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα, πέρα από την "χεραίκακη" ικανοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!