Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

ΜΠΟΡΟΥΜΕ!






Βαρέθηκα πια!
Όλο το τελευταίο διάστημα, ακούω μόνο για “πτωχεύσεις” “επιτηρήσεις” “δανεικά” και “χρέη” καθώς και άλλα πολλά τέτοια “ευχάριστα”, φτάνει !

Στο σημερινό πολιτικό σκηνικό της χώρας φαίνεται πως “η βελόνα κόλλησε” εκεί οριστικά.

Χρήσιμο και ωφέλιμο βέβαια είναι να γνωρίζεις επακριβώς την κατάστασή σου ώστε να πάρεις τα κατάλληλα μέτρα που θα σε βγάλουν από τον κίνδυνο αλλά από κει και πέρα, πρέπει να προχωράς παρακάτω, στο επόμενο βήμα, γιατί αν μείνεις εκεί ...χάθηκες.

Σήμερα κανείς δεν “δίνει” θετική προοπτική για το μέλλον , μας οδηγούν σε θυσίες αλλά χωρίς, ταυτόχρονα, το απαραίτητο “όραμα” που θα μας “εμψυχώσει” για να αντέξουμε τις “κακουχίες” που έρχονται.
Η πολιτική ηγεσία δεν “εμπνέει” κανέναν, ειδικά δε η κυβέρνηση , πέρα από την αναποφασιστικότητα, τις παλινωδίες, τα λάθη και τις παραλείψεις της, ακόμα και την δύσκολη ώρα, αντί να αναλάβει , ως όφειλε , την ευθύνη της επιβολής των αναγκαίων μέτρων , προτίμησε να σκεφτεί μικροπολιτικά για να αποφύγει όσο το δυνατόν το πολιτικό κόστος .

Ουσιαστικά “κρύφτηκε” πίσω από τους Ευρωπαίους , και ειδικά τους Γερμανούς, αποδεχόμενη την ταπείνωση που αυτό συνεπάγεται, με το πρόσχημα ότι : “Αυτοί μας επιβάλουν τα σκληρά μέτρα , εμείς δεν θέλουμε ..... μας αναγκάζουν...”, λες και θα μπορούσαμε να ζούμε αιωνίως με δανεικά..........

Με τέτοια ηγεσία δεν είναι παράξενο που ο κάθε ένας κοιτάει την “πάρτη του”.

Απόδειξη τούτου είναι ότι μετά το αρχικό σοκ, οι διάφορες συντεχνίες συσπειρώθηκαν προκειμένου να προστατεύσουν τα “κεκτημένα”, οι διαδοχικές απεργίες με μεγάλη συμμετοχή το αποδεικνύουν, ο κάθε πολίτης αναζητά “προσωπικούς” τρόπους να αποφύγει την κρίση, με κυριαρχούσα την άποψη: “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”.

Ακόμα και αν όλα τα μέτρα , που ανακοινώθηκαν, εφαρμοστούν και αποδώσουν, πράγμα που αμφιβάλλω, το περισσότερο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι να μειωθούν τα “σπρεεντςς” ή όπως διάολο τα λένε, και να εξακολουθήσουμε, τελευταίοι και “καταϊδρωμένοι”, απλά να υπάρχουμε στις παρυφές της Ευρώπης..

Αυτός ο “ρόλος” δεν μας ταιριάζει!

Η ΔΡΑΣΗ με τις μικρές της δυνάμεις οφείλει να διαφοροποιηθεί, να “δώσει”,δηλαδή, “ΌΡΑΜΑ” , και πιστεύω ότι δεν υπάρχει καλύτερο, για τον σημερινό Έλληνα, άλλο από τούτο:

“Ναι, είμαστε οι τελευταίοι σήμερα στην Ευρώπη αλλά μπορούμε και θα γίνουμε οι καλύτεροι! ”

Ένα τέτοιο “μήνυμα”, πιστεύω, ότι μπορεί να εμπνεύσει και να συγκινήσει σε μεγάλο βαθμό έναν λαό σαν τον Ελληνικό, για πολλούς και διαφόρους λόγους......

Η προοπτική ότι μετά από θυσίες και σκληρή δουλειά από ΌΛΟΥΣ, θα μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι , για πρώτη φορά στην νεότερη ιστορία μας , σε ειρηνική περίοδο, για τους εαυτούς μας και όχι μόνο για τους μακρινούς προγόνους μας, είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να φύγουμε από την “μαυρίλα” που μας πλακώνει.

Το οφείλουμε τόσο στους προγόνους όσο και στους απογόνους μας, μα κυρίως, στους εαυτούς μας!

Γιώργος Λάμπρου

3 σχόλια:

  1. Πόσο δίκιο έχεις!
    Ομως η αγανάκτηση και ο θυμός που χαρακτηρίζουν τους πολίτες αυτής της χώρας,είναι μεγαλύτερος απο ποτέ.Και ένα τέτοιο εγχείρημα θα είναι πολύ δύσκολο,όχι όμως ακατόρθωτο.Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια,προκειμένου να πειστεί ο κόσμος ότι υπάρχει ελπίδα,για το αύριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ, και όσο μεγαλύτερη είναι "η αγανάκτηση και ο θυμός" άλλο τόσο είναι και η "ανάγκη" να πιστέψουμε κάπου ότι θα μας οδηγήσει στην "λύτρωση".

    Αυτή είναι η "δουλειά" της εκάστοτε ηγεσίας....

    Φοβάμαι ότι η σημερινή "αδυνατεί να αντεπεξέλθει" ........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ και επαυξάνω! (με μια μικρή αμφιβολία για το μαζικό χαρακτήρα των απεργιών, αλλά αυτό είναι δευτερεύον).
    Αυτή η αλληλο-μεταδιδόμενη μιζέρια δεν προσφέρει τίποτα. Οι καταπιεσμένες δημιουργικές μας δυνάμεις μπορούν να υπερκεράσουν κατά πολύ τις όποιες -τυχόν- προσωρινές δυσκολίες. Καλό θα είναι η κυβέρνηση μετά από το κόψιμο μισθών και επιδομάτων να επιδοθεί (με πολύ μεγαλύτερο ζήλο) στο κόψιμο γραφειοκρατίας και εμποδίων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!