Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

H αναζήτηση του εχθρού

Η θεσμική, κοινωνική και τελευταία οικονομική χρεοκοπία του τόπου μας οδηγεί στην αναζήτηση ευθυνών, τη συνήθη ανακλαστική αντίδραση των Ελλήνων σε στιγμές κρίσεις. Είναι λογικό άλλωστε να μας απασχολεί το ποιος φταίει μια που το τι πρέπει να κάνουμε για να αναστρέψουμε τη χρεωκοπία, όσο επίπονο είναι στην εφαρμογή του, τόσο εύκολο είναι στην αντίληψη του και πολλοί το έχουν επαναλάβει στο παρελθόν. Ο εντοπισμός του εχθρού και η τιμωρία του σηματοδοτεί την κάθαρση για την υπόλοιπη κοινωνία, ώστε να μπορέσει αυτή απαλλαγμένη από τα βάρη του παρελθόντος να προχωρήσει μπροστά.
Ο κατάλογος των εχθρών είναι μακρύς:
- Φταίνε συλλήβδην οι δημόσιοι υπάλληλοι. Που είναι αργόμισθοι, που τα παίρνουν, που βγαίνουν νωρίς στη σύνταξη, που είναι μόνιμοι, που αυξάνονται συνέχεια.
- Φταίνε οι επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Που λαδώνουν, που φοροδιαφεύγουν, που εισφοροδιαφεύγουν, που πτωχεύουν τις εταιρείες τους για να απαλλαγούν των υποχρεώσεών τους.
- Φταίνε οι πολιτικοί. Που καθιέρωσαν ένα σύστημα συναλλαγής με τους ψηφοφόρους τους, που έβαλαν τα θεμέλια της χρεωκοπίας και βήμα βήμα μας έφεραν ως εδώ.
Όλοι οι παραπάνω βέβαια έχουν και τα αντεπιχειρήματά τους. Συγκεκριμένοι πολιτικοί εισήγαγαν την αλαζονεία της ατιμωρησίας και τη δυνατότητας άσκησης και νομής εξουσίας χωρίς κανέναν έλεγχο στο δημόσιο και δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι τεμπέληδες και διεφθαρμένοι. Και μη ξεχνάμε ότι σε σε κάθε περίπτωση συναλλαγής υπάρχουν δυο συμβαλλόμενοι. Επιπλέον οι επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες αυξάνουν το εθνικό προϊόν, παράγουν ανάπτυξη και δουλειές και (κάποιοι απ αυτούς) πληρώνουν φόρους. Τέλος τους πολιτικούς κάποιος τους ψήφισε. Και αυτούς και τα παιδιά τους. Έτσι η αναζήτηση του εχθρού γίνεται υπερεθνικό ζήτημα μια που έτσι βολεύει περισσότερο:
- Φταίνε οι κερδοσκόποι. Που μας βρήκαν ευάλωτους, που τους επιτρέπεται να στοιχηματίζουν εναντίον χωρών και να τις φέρνουν στο χείλος της χρεοκοπίας. Κι όμως δουλειά των «κερδοσκόπων» είναι, μεταξύ άλλων, να ανακαλύπτουν οικονομικές ανισορροπίες ανά τον κόσμο και να βοηθούν στη διόρθωσή τους (με κίνητρο προφανώς κέρδος κι όχι κάποια ηθική τους ανάγκη για επιβολή ισορροπίας). Εν ολίγοις τη δουλειά τους κάνουνε, ας μην τους δίναμε αφορμές.
- Φταίνε οι ξένοι, ειδικά οι Γερμανοί. Που αφού μας δώσανε τόσα χρήματα μέσω πακέτων βοηθείας κι εμείς τα μετατρέψαμε σε status symbol παραγωγής (και) της χώρας τους τώρα οφείλουν να μας γλυτώσουν από τους κερδοσκόπους. Κι όμως εμείς τόσα χρόνια τους κοροϊδεύαμε και τους στέλναμε ψευδή στατιστικά στοιχεία. Και τα δυο κόμματα εξουσίας κάνανε διεθνώς ρεζίλι το ένα την κυβέρνηση του άλλου σε μια προσπάθεια οριστικής εξάλειψης του αντιπάλου τους (η λεγόμενη απογραφή) κάνοντάς τους Ευρωπαίους συμμέτοχους σε ένα ιδιοτελές αλισβερίσι στο οποίο δεν είχαν καμιά διάθεση να αναμιχθούν.

Ο κατάλογος μπορεί να είναι ατελείωτος. Όλοι μπορούν να ανακηρυχθούν εχθροί γιατί όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης. Όλοι μπορούν να ζητήσουν εξιλέωση γιατί «δεν κάναν μόνο λάθη» και γιατί «η ελληνική κοινωνία προχώρησε τόσο πολύ τα τελευταία 30 χρόνια και όλοι συνετέλεσαν σε αυτό». Και όλοι δίκιο έχουν. Την επόμενη φορά που θα αναζητήσετε εχθρούς προτείνω να κοιτάξτε τον καθρέφτη. Και μετά, αφού αποδώσετε τις δέουσες ευθύνες προχωρήστε στην ουσία. Ανακαλύψτε τον δικό σας τρόπο συνεισφοράς στην αναστροφή της χρεωκοπίας.

1 σχόλιο:

  1. Ωραία κάνω κεφτέ για να θυμηθούμε τον παλιό καλό καιρό των μπλογκς του κυριού Δήμου :)

    Το βασικότερο από όλα είναι αυτο: Τέλος τους πολιτικούς κάποιος τους ψήφισε., δεν έχουμε Δικατορία αλλά Δημοκρατία άρα όσοι ψηφίζουμε φταίμε για τις επιλογές μας.

    Το να κατηγορούμε τους άλλους είναι πολύ εύκολο αλλά πόσοι μπορούν να κάνουν αυτοκριτική;
    Απαντάω μόνος μου: έλα μου ντε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!