Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Οδεύοντας προς το ΔΝΤ



Φαίνεται πια πολύ πιθανό ότι τις επόμενες μια δυο εβδομάδες το πολύ (ίσως και μέσα στο ερχόμενο Σαββατοκύριακο) η Ελλάδα θα αναγκαστεί να ζητήσει την ενεργοποίηση του μηχανισμού υποστήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ. Φαίνεται επίσης ότι λίγοι έχουν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς σημαίνει αυτό.
Η κυβέρνηση είτε δεν έχει ιδέα του τι συμβαίνει λες και ζει σε μια εικονική πραγματικότητα ή απλά μας κοροϊδεύει. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι πανηγύριζε την επαύριο της 25ης Μαρτίου για μια ασαφή απόφαση της ΕΕ που ονόμασε «γεμάτο πιστόλι» ή ότι θέλησε να τεστάρει τις αγορές μετά την συγκεκριμενοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Δεν είχαν καταλάβει βλέπετε ότι οι αγορές είναι αυτές που τεστάρουν και όχι η Ελληνική κυβέρνηση. Ακόμα και τώρα προσπαθούν να αποστρέψουν το βλέμμα τους από το τετελεσμένο.
Εξίσου εκτός τόπου και χρόνου φαίνεται να είναι και η μείζον αντιπολίτευση. Πνιγμένη στην εσωστρέφεια κάνει ορισμένα διαλλείματα λαϊκισμού στην προσπάθειά της να δείξει ότι διατηρεί επαφή με την πραγματικότητα. Καμία έκπληξη βέβαια από τα κόμματα της αριστεράς όπου από τη στιγμή που δεν βλέπουν άμεσα να γίνεται η πολυπόθητη επανάσταση που θα φέρει τη έλευση του μαρξισμού, αίτημα τους είναι να μην αλλάξει τίποτα ώστε να σιγουρευτεί η χρεοκοπία και η πλήρης εξαθλίωση της εργατικής τάξης.
Από κοντά και τα ΜΜΕ, κρίνουν αρνητικά το ΔΝΤ εστιάζοντας στα παραδείγματα της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας για να δείξουν πόσο κακή είναι η προσφυγή στο ταμείο. Λες και η Ουγγρική κυβέρνηση που μοίραζε αυξήσεις αφειδώς και έλεγε ψέματα στους ψηφοφόρους επί χρόνια για τα ελλείμματα (αν σας θυμίζει τίποτε να σημειώσω απλά ότι εμάς μας πήρε ολόκληρη μεταπολίτευση σχεδόν ενώ αυτοί τα κατάφεραν σε λίγα μόνο χρόνια) είχε κι άλλες επιλογές. Λες και έχει καμιά λογική να συγκρίνουν ευημερούσες οικονομίες με αυτές που βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης και αναγκάζονται να προσφύγουν στο ταμείο. Είμαι σίγουρος πάντως ότι σε 3-4 χρόνια άμα κοιτάξει κανείς την Ουγγαρία θα είναι σίγουρα σε πολύ καλύτερη μοίρα απ ότι ήταν προ της προσφυγής της στο Ταμείο, όπως η Τουρκία άλλωστε.
Βλέποντας τα παραπάνω, οι πολίτες υιοθετούν ανάλογη στάση. Προετοιμάζονται για την έλευση του μπαμπούλα-ΔΝΤ που θα τους χειροτερέψει το βιοτικό επίπεδο απλά και μόνο γιατί τους βαλαν στο μάτι οι κερδοσκόποι και οι αγορές. Κανείς δε τους δίνει να καταλάβουν ποιος φταίει, μια που οι πολιτικοί επιδίδονται σε άχαρες κοκορομαχίες δίχως ίχνος αυτοκριτικής.
Αρκετοί λέγαμε εδώ και χρόνια ότι ο μόνος τρόπος να αλλάξει η Ελλάδα είναι να έρθει κάποιος Ευρωπαίος επίτροπος και αναλάβει αυτό το έργο μια που μόνοι μας δυσκολευόμασταν. Φαίνεται ότι αυτή η στιγμή έφτασε. Όμως δε φτάνει μόνο να έρθει κάποιος να κάνει τη δουλειά που δε μπορούμε εμείς. Τα χρόνια που έρχονται θα είναι σίγουρα δύσκολα κι επίπονα για πολλούς. Αν δούμε την περίοδο αυτή σαν αναγκαίο κακό που μας επιβάλλεται έξωθεν δε θα κερδίσουμε πολλά. Τα επόμενα χρόνια είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και δράσης. Στο χέρι μας είναι να την εκμεταλλευτούμε…

5 σχόλια:

  1. Από αυτά που γράφετε φαίνεται ότι πολλοί έχουν κάνει πολλά λάθη.

    Ολόκληρο το post συνοψίζεται στο εξής: "Τα έκαναν σκατά, κανείς δεν ξέρει τι του γίνεται. Ευτυχώς έρχεται το ΔΝΤ".

    Ποια είναι αυτά τα λάθη; Τι έπρεπε να είχε κάνει η κυβέρνηση; Τι πρέπει να κάνει τώρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αντιγράφω από την «Καθημερινή» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_14/04/2010_397419): «Η συμπαθής και ικανή κυρία Αποστολάκη, όπως και οι υπόλοιποι του πολιτικού προσωπικού της χώρας, ανήκουν σε ένα σύστημα που διασφαλίζει τη συντήρηση της εξουσίας του μέσω της διαρκούς επέκτασης του κράτους. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν έχουν ούτε τη θέληση ούτε τον τρόπο για να στραφούν ευθέως εναντίον του. Οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων, που ανταγωνίζονται για το management του κράτους, εξαντλούνται στο επίπεδο της ρητορικής. Επί της ουσίας, όμως, υπηρετούν το ίδιο οικονομικό μοντέλο: Προσλήψεις στο Δημόσιο με δανεικά, για να ενισχύεται η κατανάλωση και να έχουμε την πολυπόθητη «ανάπτυξη».»

    Όλοι ξέρουν λοιπόν τι πρέπει να γίνει. Το Δημόσιο έπρεπε να είναι ΜΙΣΟ από ό,τι είναι σήμερα. Απλά κανείς δεν έχει το θάρρος να το κάνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταρχήν δεν νομίζω ότι ξέρουν όλοι τι πρέπει να γίνει. Κάποιοι όντως πιστεύουν ότι το δημόσιο έπρεπε να είναι το μισό (και συμφωνώ), αλλά αυτό που περιμένω να ακούσω από την Δράση είναι το τι πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει τώρα για να αντιμετωπιστεί η τωρινή κατάσταση. Φυσικά θα 'θελα να ακούσω και τι πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει τα επόμενα χρόνια.

    Προφανώς η απόλυση των μισών δημόσιων υπαλλήλων ΤΩΡΑ δεν είναι λύση. Οπότε ποια είναι η λύση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όχι μόνο θα έπρεπε να είναι μισό αλλά να ξοδεύει ότι θα για τα ίδια υλικά ένας πολίτης. Όταν κάτι το αγοράζει ο κυβερνητικός οργανισμός που φτιάξανε το αγοραζει με διπλάσια τουλάχιστον αξία από αυτήν της αγοράς. Δεν ελέγχεται κανείς, δε τιμωρείται κανείς. Και εγώ αν ήμουν επενδυτής δε θα επένδυα σε έναν τέτοιο σάπιο οργανισμό. Από την καρυφή εώς κάτω πέρνουν μίζες και σπαταλούνε το χρήμα που τους δίνουμε.
    Δεν πρόκειται να αλλάξουν, αυτοί που ήταν πέρυσι, πριν 5, 10 χρόνια είναι και τώρα.

    Για αυτό το μόνο που νοιάζονται είναι να συνεχίσουν να πέρνουν φθηνά δανεικά. εώς εκεί όμως. Δεν τους απασχολέι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα. Αλλά αν δεν θεραπεύσεις την αιτία που σε οδήγησε εκεί πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα έχεις.
    Ως πότε θα μας δανείζουν οι άλλοι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μέτρα όπως η απόλυση των μισών δημοσίων υπαλλήλων δεν μπορούν να παρθούν εν μια νυκτί. Προφανώς θα πάρει κάποιο διάστημα. Το ίδιο και με την πώληση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. Για πολλούς λόγους δε μπορεί να γίνει άμεσα κι εξ ολοκλήρου. Δυστυχώς, έχουμε φτάσει στο αναπόφευκτο. Το θέμα είναι απλά πώς επιλέγουμε να προχωρήσουμε απο δώ και πέρα. Το σύστημα αρνείται πεισματικά να κάνει χαρακίρι. Θα το στηρίξουμε κι άλλο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!