Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Ανεκπλήρωτος έρωτας

Θα σου έχει τύχει, αγαπητέ αναγνώστη, στα χρόνια της αθώας νιότης σου, να συναντήσεις έναν ανεκπλήρωτο έρωτα: μια γυναίκα την οποία ερωτεύτηκες, χωρίς όμως εκείνη ποτέ της να γυρίσει να σε κοιτάξει. Που κατόπιν η φαντασία σου της προσέδωσε μυθικά χαρίσματα, μοναδικές χάρες, υπεράνθρωπα γνωρίσματα. Που τελικά στο νου σου την ταύτισες με τον ορισμό του έρωτα, αυτόν που ίσως δεν ξανασυνάντησες ποτέ.

Μπορεί τη γυναίκα αυτή να τη συναντήσεις χρόνια, δεκαετίες αργότερα. Μπορεί ακόμη να είναι και γριά, ξεδοντιασμένη και άσχημη. Να υπήρξε σκληρή με τον άντρα της, να μην του μαγείρευε ποτέ, να τον κεράτωνε. Δε θα σε επηρεάσει τίποτε, ποτέ δεν έζησες εξάλλου μαζί της για να δεις ότι τελικά όλα ήταν παιχνίδι του μυαλού και αυτή η γυναίκα δεν ήταν για σένα. Δε θα σε επηρέαζε ούτε ο άντρας της, αν τα συζητούσε μαζί σου. Θα την δεις και πάλι με την γλυκειά ανάμνηση του ανεκπλήρωτου έρωτα, θα τη δεις με τα αθώα εφηβικά μάτια που κάποτε την ερωτεύτηκαν.

Έτσι δρα ο ανεκπλήρωτος έρωτας.

Αυτή ακριβώς είναι η σχέση των Ελλήνων με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Στα νεανικά, εφηβικά μας μάτια φάνταζαν τέλειες. Δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη. Κανείς πλουσιότερος, όλοι με δουλειά, κανένας στο δρόμο. Τι πιο τέλειο; Δυστυχώς, τον σοσιαλισμό τον παντρεύτηκε η Ανατολική Ευρώπη, εμείς ποτέ. Και δεν πέρασε καλά μαζί του. Διαπίστωσε ότι μοιράζει μεν δίκαια, αλλά τη μιζέρια, όχι τον πλούτο. Δίνει όραμα, αλλά δυστυχώς δεν επιβιώνεις τρώγοντας όραμα. Υπόσχεται κοινωνία αλληλεγγύης, αλλά υψώνει τείχη και συρματοπλέγματα. Τάζει εργασία για όλους, αλλά σκοτώνει την ψυχή της εργασίας: το κίνητρο.

Έτσι, η Ανατολική Ευρώπη πήρε διαζύγιο μαζί του, μας διηγήθηκε και τα καθέκαστα. Εμείς όμως τίποτα. Βλέπουμε το σοσιαλισμό με τα αθώα, εφηβικά μάτια που τον ερωτεύτηκαν. Τι κι αν παντρευτήκαμε άλλον, με περιουσία, περάσαμε καλά, κάναμε τα ταξίδια μας, πήραμε τα αυτοκίνητα, τα σπίτια μας, τα εξοχικά μας... Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε τι ωραία θα ήταν να κτίζαμε μια σοσιαλιστική κοινωνία. Δυστυχώς δεν ζήσαμε το σοσιαλισμό για να τον απομυθοποιήσουμε...

Έρως ανίκατε μάχαν...

3 σχόλια:

  1. Aγαπητέ Κωστή,

    πάντα αναγνώριζα στους αγγλοσάξωνες τη συστημική τους απόσταση απ΄ τα άκρα, το φασισμό και το σοσιαλφασισμό. Κανένα φασιστικό ή κομμουνιστικό κόμμα δεν πήρε στην Αγγλία, ποτέ, πάνω από ένα ασήμαντο ποσοστό. Αντίθετα σε Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ρωσία, Ελλάδα τα άκρα τα καταφέρανε καλά.

    Όσο για τα δικά μας, το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ ηγεμονεύουν στη μακάρια κοινωνία μας και βρίσκονται στο απυρόβλητο κι, ας προσβάλουν άμεσα και σκαιά το Σύνταγμα, κι΄ ας δηλώνουν απείθαρχοι και ανυπάκουοι, μια πιο μοντέρνα διατύπωση για τη δικτατορία του "προλεταριάτου", που ποτέ δεν αποκήρυξαν. Αιωνίως αμετανόητοι. Και αιωνίως, δομικοί, ψεύτες

    Δεν ξέρω αν η θεωρία του παιδικού έρωτα ερμηνεύει το φαινόμενο. Κι΄ αλλού οι άνθρωποι, και όχι μόνο στην Αγγλία που πάντα τους είχε γυρισμένη την πλάτη, ερωτεύτηκαν και ερωτεύονται. Γιατί θα έπρεπε σε μας να λάχει το πιο βλακώδες σταλινικό απολίθωμα, που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη, με μόνη ίσως εξαίρεση το κτηνώδες καθεστώς της Β. Κορέας;

    Είναι απλά ένας γελοίος έρωτας ή πάει βαθύτερα;

    Nίκος Σακκάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι λες ωρε μαλακα, αρθρογραφε της κακιας ωρας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Poia einai i makaria koinonia re exogeiine?
    pou einai i eytyxia?Apo allo kosmo eisai malaka?

    Kai kala kanei na ypostirizei ti diktatoria toy proletariatoy.
    Pos tha oikodomithei o sosialismos?

    Exontas kati poulimenoi san esena politika dikaiomata kai eleytheries?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε τη γνώμη σας!