Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Σαν να μην υπάρχει αύριο...

Είναι βράδυ Κυριακής, 22 Μαΐου 2011, και φαίνεται ότι η Δευτέρα Παρουσία πήρε αναβολή. Παρά την «προφητεία» του 89χρονου πάστορα από την Καλιφόρνια, δεν έχουν συμβεί ακόμη τα γεγονότα που εναργώς, αλλά αόριστα χρονικώς, περιγράφει η Αποκάλυψη του Ιωάννη.

Το ειρωνικό χαμόγελο είναι η συνήθης αντίδραση που διαπίστωσα αναφορικά με τη νέα αποτυχία χρονικού προσδιορισμού του Τέλους του Κόσμου. Ειρωνικά σχόλια άκουσα και για τους αγαθούς εκείνους που πείστηκαν ότι δεν υπάρχει αύριο και, αναλαμβάνοντας όσα χρήματα μπορούσαν από τραπεζικούς λογαριασμούς και πιστωτικές κάρτες, γλέντησαν με αυτά τις τελευταίες (όπως νόμιζαν) ημέρες της ζωής τους. Δυστυχώς γι' αυτούς, αύριο φαίνεται να υπάρχει και προφανώς θα είναι πολύ πιο σκούρο από το χθες τους.

Πριν συμμετάσχετε αυθορμήτως στο κακεντρεχές κλίμα, σκεφτείτε μήπως ατομικά και συλλογικά φερθήκαμε κι εμείς σαν να μην υπάρχει αύριο.
  • Μήπως τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά είναι αυτά που μέχρι προ τινος συνωστίζονταν στις τράπεζες για δανεικά, θεωρώντας υποσυνείδητα πως δε θα υπάρξει το αύριο της αποπληρωμής;
  • Μήπως το ασφαλιστικό μας σύστημα οδηγούνταν μαθηματικά σε κατάρρευση, αλλά θεωρούσαμε ότι την ημέρα της κρίσεως δεν θα είμαστε εκεί;
  • Μήπως οι ανεξέλεγκτες χωματερές σε κάθε νησί, κάθε βουνό, κάθε ποτάμι, θα οδηγούσε σίγουρα σε ένα δηλητηριασμένο αύριο;
  • Μήπως το Δημόσιο μας μοίραζε λεφτά που δανειζόταν και εμείς δεν συνειδητοποιούσαμε ότι αυτό οδηγεί σε ένα αύριο μαύρο; Μήπως δεν διαμαρτυρόμασταν επειδή στο χειροπιαστό σήμερα μας δίναν λεφτά και το αύριο φάνταζε πολύ μακρινό;
Πριν λοιπόν πετροβολήσετε τον γραφικό υπέργηρο πάστορα της Καλιφόρνια, αναρωτηθείτε: μήπως όλοι μας φερθήκαμε σαν να μην υπάρχει αύριο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τη γνώμη σας!