Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Η ανατροπή της μαφίας

άρθρο του Γιώργου Μπιλίνη

Δεν υπάρχει Μαφία που θα αποφασίσει με δική της πρωτοβουλία να εγκαταλείψει τη δράση της (και τα έσοδα που απολαμβάνει) για να γίνει. . . ηθική. Η πολιτικοσυνδικαλιστική συμμορία που λυμαίνεται ό, τι παράγει με κόπο ένα ικανό τμήμα αυτής της χώρας, δεν υπάρχει περίπτωση να αυτοεξυγιανθεί ή να αυτοκαταργηθεί. Το παρασιτικό κρατικό μόρφωμα της μεταπολίτευσης (δημιούργημα πρωτίστως της δεκαετίας του '80, του πρώιμου Παπανδρεϊσμού) πάσχει από καθολικό καρκίνο, ο οποίος υφίσταται συνεχείς μεταστάσεις, σε όσα υγιή κύτταρα απομένουν να δίνουν τη προσωπική τους μάχη αντίστασης και επιβίωσης. Αποτελεί το σαράκι που κατατρώγει τις σάρκες της κοινωνίας, την οποία παράλληλα καταστρέφει ύπουλα, εθίζοντας τη στις εξαρτησιογόνες πατερναλιστικές, ανελεύθερες, ηγεμονικά διακινούμενες, αντιλήψεις.

Μία επιλογή έχουμε: ΝΑ ΤΟ ΣΑΡΩΣΟΥΜΕ!. Η Ελλάδα των γαλαζοπράσινων γκάγκστερς, των σκελετών του σταλινικού μουσείου και των άλλων επικίνδυνων & γραφικών ενοίκων της «πολυκατοικίας», πρέπει να ισοπεδωθεί και στη θέση της να οικοδομηθεί ένα σοβαρό δυτικοευρωπαϊκό κράτος. Ένα κράτος ορθολογικό, παραγωγικό, ανταγωνιστικό, πολιτισμένο, αξιοσέβαστο. Που δεν θα πελαγοδρομεί ανάμεσα σε μεσσιανισμούς (χριστιανισμός-ορθοδοξία-εκκλησία-θρησκεία, σοσιαλισμός-παρασιτισμός-αεργία). Που θα είναι σταθερά τοποθετημένο στα δυτικά πρότυπα ζωής, προσηλωμένο στις αρχές και τις αξίες του διαφωτισμού και της ελευθερίας, ενεργός συμμέτοχος και νουνεχής εταίρος των "Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης".

Τη λύση οφείλουμε να τη δώσουμε και θα τη δώσουμε εμείς, οι μέχρι σήμερα αμήχανοι πολίτες. Μερικές θορυβώδεις θλιβερές συντεχνίες και λίγοι κρατικοδίαιτοι άεργοι συνδικαλιστές διαλύουν καθημερινά τις ζωές μας. Είναι οι τελευταίοι σπασμοί του θηρίου. Γαντζωμένοι στα "κεκτημένα" προνόμια τους απειλούν να χύσουν αίμα και να αφανίσουν το σύμπαν, προκειμένου να μην τα απωλέσουν. Επιδίδονται σε μια ακόμη "διαπραγμάτευση" με τη Μαφία της εξουσίας, για να επιβεβαιώσουν-ανανεώσουν τη συνεργασία μαζί της και ομού να επιρρίψουν το σύνολο του κόστους της απαιτούμενης δημοσιονομικής προσαρμογής της οικονομίας επί των ώμων των πλέον αδυνάτων, εκείνων που δεν έχουν τα μέσα και τις δυνατότητες να πιέσουν ή να εκβιάσουν τη κοινωνία. Αυτοί που διαλύουν τη χώρα είναι ακριβώς αυτοί που επί δεκαετίες εισπράττουν τα λάφυρα της συνεργασίας. Και δεν ενδιαφέρονται για το επέκεινα. Αδιαφορούν εάν η διατήρηση των "κεκτημένων" θα ακυρώσει τη πενηντάχρονη πορεία της χώρας. (ΕΟΚ, ΕΕ, Ευρωζώνη). Όλοι οι υπόλοιποι, οι ορθολογιστές, οι νουνεχείς, οι παραγωγοί πλούτου, οι άνθρωποι του καθημερινού μόχθου, εκείνοι που αντιλαμβάνονται τα δεδομένα και αγωνιούν για τη τύχη των μεταρρυθμίσεων και της πορείας της χώρας, τι κάνουμε; Στη χειρότερη περίπτωση αδρανούμε, στη καλύτερη σχολιάζουμε ειρωνικά και επικριτικά. Καιρός να δώσουμε διέξοδο. Καιρός να κάνουμε κι εμείς, η σιωπηλή πλειοψηφία, επίδειξη δύναμης. Ας συντονίσουμε τις κινήσεις μας, ας κηρύξουμε πανστρατιά, ας τους οχλήσουμε εκεί που καταλαβαίνουν. Εκατό, διακόσιες χιλιάδες πολίτες, ας γεμίσουμε το Σύνταγμα κι ας διαδηλώσουμε-επικοινωνήσουμε πολιτισμένα τα αιτήματα μας. Να ζητήσουμε την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων, μέσω της άμεσης απομείωσης του κράτους και του στρατού κατοχής. Την αποχώρηση της μαφίας από τον επιχειρηματικό στίβο, μέσω της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Τη παύση της δίωξης των συνεπών φορολογουμένων. Την αποτροπή της δήμευσης των περιουσιών μας, μέσω της συνεχούς φορολόγησης και της καταβολής μονίμου ετησίου ΕΝΟΙΚΙΟΥ για εξασφάλιση της διαμονής μας στις κατοικίες μας. Και κυρίως να διατρανώσουμε το αίτημα: ΦΤΑΝΕΙ. ΩΣ ΕΔΩ. ΣΗΜΕΡΑ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τη γνώμη σας!